بحث تورم فزاینده در کشور که نشانه نا کارآمدی حکومت و مریضی اقتصاد است و ایران را در رده بدترین کشورهای دنیا از این نظر قرار داده است. بحثهای زیادی را درمیان جامعه و افکار عمومی دامن زده است. در چنین وضعیتی حکومت با فرار به جلو سعی کرده این موضوع را به نظام پهلوی نسبت دهد . آن هم در نظامی که بیست سال قیمت ارز ان از ۱۳۳۷ ثابت بوده است. در همین زمینه غلامرضا مصباحی مقدم، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام و نماینده چند دوره مجلس شورای اسلامی مدعی شده که ریشه تورم در ایران مربوط به قبل از انقلاب و زمان افزایش چند برابری قیمت نفت است، زیرا در واقع بودجه کشور به درآمد نفت آلوده شد.
وی افزود منابع گاهی نفرین دارند، به جای آنکه نعمت باشند تبدیل به نقمت شدند. نفت باعث شده بخش دولت بزرگ شود اما مشکلاتی باعث میشود بودجه تامین نشود و کسر بودجه ایجاد میکرد و کسر بودجه نهایتا تورم تولید میکند.
وی گفت هزینههای دولت قطعی است اما درآمدها قطعی نیست. هیچ مجلسی برای بدست آوردن درآمد جدید برای دولتها کار نکرده ولی همه در بخش هزینهها باهم مسابقه گذاشتند. گاهی روسای برنامه و بودجه به مجلس میگفتند شما تصویب کنید ما هر چه قدر توانستیم تخصیص میدهیم این سخنان که از لحاظ اقتصادی مبنا ندارد با واکنش تند منتقدان روبرو شد. اقای مصباحی مقدم که رییس سابق بانک مرکزی در دولت رییسی دامادش محسوب میشود نخواسته توضیح دهد که اقتصاد کشور بخاطر ناکارامدی و سیاستهای خطرناک هسته ای است که به چنین چالش مبتلا شده است. اصولا جمهوری اسلامی بجز تمتع جستن از پول نفت بعد از انقلاب چه ثروت پایداری توانسته است تولید کند که مصباحی مقدم انرا نقمت میخواند. و اصولا اگر نفت نبود که روحانیت نمیتوانست بعد از انقلاب کشور را اداره کند. این در حالیست که بجز دوره اشغال ایران در جنگ جهانی دوم، بیشترین تورم در سال ۵۶ و برابر ۲۵٪ است. اما کل تورم در دهه ۴۰ شمسی زیر ۲۰ درصد بود در حالیکه اکنون تورم پنجاه درصدی کشور را در نوردیده است. تازه این هم بخاطر فروش نفت است و گرنه نرخ تورم ارقام بالاتری بود. روحانیت که به بن بست رسیده جاره ای جز بیان چنین توجیهاتی بعد ار یک قرن حکومت ناکام ندارد.
