در حالی که کارشناسان و تحلیلگران از مرگ عملی تفاهمنامه ایران و چین خبر می دهند،تلاشهای دولت برای متقاعد کردن چینیها برای سرمایهگذاری به ایران و بازگشت اقتصادی به ایران همچنان ادامه دارد
بنا به گزارش رسانه ها با ورود امروزرییسی به چین استقبال رسمی شی جین پینگ رئیس جمهور چین از سید ابراهیم رئیسی رئیس جمهور اسلامی ایران، در ساختمان کنگره ملی خلق چین برگزار شد.و بلافاصله پس از مراسم استقبال رسمی مذاکرات دوجانبه هیاتهای عالرتبه دو کشور برگزار شد.پس از این نشست اسناد مهم همکاریهای دوجانبه میان ایران و چین در حضور روسای جمهور به امضای مقامات دو کشور می رسد.محمد جمشیدی معاونسیاسی دفتر رئیسجمهور، سفر رئیسجمهور را نخستین سفر دولتی به چین در دو دهه گذشته عنوان کرد و گفت که این سفر با آداب کامل تشریفات انجام میشود که نشان از توجه میزبان است. وی افزود راهبرد دولت جمهوری اسلامی را سیاست همگرایی اقتصادی با تمرکز بر حوزه آسیا عنوان کرد که مورد توجه ویژه جدی است.
فاصله گرفتن اقتصادی چین با ایران که از توافق چین و عربستان و سرمایه گذاری بزرگ چین در عربستان آغاز شد و با خلیج عربی نامیدن خلیج فارس توسط چین ادامه یافت و موجب شد بسیاری در همان مقطع از نزول تدریجی رابطهی چین و ایران خبر دهند، در حال حاضر با ادامهی عدم سرمایهگذاری جدی چین در ایران که جمهوری اسلامی ایران به شدت روی آن حساب کرده است، به چالشی جدی برای ایران تبدیل شده است. چالشی جدی که رئیس جمهوری ایران را به سفر به پکن برای گفتگوی مستقیم با مقامات چینی و همچنین انتشار مطالب در روزنامههای این کشور واداشته است.
بسیاری از کارشناسان دلیل سردی روابط اقتصادی چین و ایران را مشکلات بانکی و تحریمهای بانکی گستردهی ایران و همچنین قوانین نامطلوب سرمایهگذاری در ایران میدانند که بسیاری دربارهی آنها هم پیش از این هشدار داده بودند. بسیاری از تحلیلگران مدتهاست که هشدار میدهند که ادامهی شرایط اقتصادی ایران و دوری ادامهدار جمهوری اسلامی از روندهای استاندارد بازرگانی و تجاری، در نهایت مانعی بر سر راه روابط تجاری ایران حتی با متحدان آن خواهد بود.
کارشناسان تاکید دارند که رابطهی ۲۵ سالهی ایران و چین با حوریت سرمایهگذاری نفتی انجام شده است اما به دلیل تحریم نفت ایران، و همچنین تحولات بازار که روسیه بازار نفت را در اختیار دارد، شرایط برای ایران دشوار شده است.
ضمن اینکه کارشناسان تاکید دارند که جمهوری اسلامی ایران حتی فرصت سرمیهگذاری هم به شرکتهای تجاری نداده است و سرمایهگذاریهایی را که در قالب فایننس که در واقع نوعی خرید محسوب می شود، به عنوان سرمایهگذاری تلقی میکند و چینی هم به جای سرمایه گذاری واقعی در ایران، درگیر رابطههای دلالبازی ایرانیها شدهاند.
