کارنامه شکست سال نخست ادعای تامین اشتغال در دولت رییسی

وضعیت اشتغال و بیکاری از مهمترین شاخصهای ارزیابی اقتصاد کلان هر کشوری است .در برنامه های انتخاباتی رییسی وعده سالانه یک میلیون شغل را داد ولی امارهای منتشره نشان میدهد که نه تنها این نتایج محقق نشده بلکه روز به روز وضع اشتغال علیرغم پشت سرگذاشتن کورونا بدتر شده است. بنا برامار فصلی منتشره نرخ مشارکت اقتصادی حدود ۰٫۵ درصد کمتر شده است. نرخ بیکاری حدود ۰٫۴ درصد بیش‌تر شده است. تعداد شاغلین ۹۸ هزار نفر کمتر شده است. بیکاری جوانان ۱٫۹ درصد افزایش یافته است.. در ارتباط با این داده های جدید عباس عبدی مفسر اقتصادی و سیاسی در مقاله ای کارنامه دولت در این زمینه را مورد نقد قرار میدهد.
وی گفت اوایل فکر میکردم وعده ایجاد یک ملیون شغل در سال فقط یک وعده است و اقای رییسی توجهی به ابعاد و الزامات آن ندارند، اما در آبان ماه سال گذشته و دولت با گذراندن ۲۰ مصوبه هدف‌گذاری نهایی را تا پایان سال ۱۴۰۱ ایجاد یک میلیون و هشت صد و پنجاه هزار شغل در ۱۷ ماه باقیمانده تعیین کردند که به معنای انجام یک طرح دقیق و کارشناسانه بود. و از سوی دیگر شرایط نیز برای تحقق این برنامه و هدف‌گذاری فراهم بود. بطور مشخص با واکسیناسیون کرونا، اوضاع عادی شود و مشاغلی که در دوره کرونا از دست رفتند، دو باره زنده و برقرار شوند، و یا با نهایی کردن برجام به دلیل یکدستی ساختار، مشکلات خارجی هم حل شود. وی افزود اما همین میزان نیز غیر واقعی بود و لذا پس از این جلسه معاون توسعه کارآفرینی و اشتغال وزارت کار در اعتراض به غیر ممکن بودن ایجاد این تعداد شغل در ۱۷ ماه از سمت خود استعفا داد. که به نظر میرسید اشتغال روی کاغذ است تا روی زمین. وی تاکید میکند که وعده اشتغال با وعده ساخت مسکن متفاوت است. زیرا اشتغال باید ماهانه تحقق پیدا کند، ولی مسکن بصورت سالانه یا حتی ۱۸ ماهه باید به ثمر برسد، از این رو عملکرد دولت در اشتغال قابل ارزیابی است. و اکنون با از دست رفتن صدهزار شغل نرخ بیکاری کل بیش‌تر شده ولی نرخ بیکاری جوانان با شتاب بیش‌تری افزایش یافته وتمامی یافته‌های این گزارش رسمی نشان می‌دهد که وعده‌ها و برنامه‌های گفته شده دولت در زمینه اشتغال مطلقاً محقق نشده، حتی نتوانسته‌اند شرایط قبل را نیز حفظ کنند و با پسرفت مواجه شده‌ایم. این را دیگر تقصیر دولت پیش هم نمی‌توان گذاشت. وی نتیجه گیری میکند با دولت توزیع محور و ضد تولید محور کنونی مانند دولت احمدی نژاد، هیچ چشم‌اندازی برای تحقق وعده‌های اشتغال در ۸ ماه باقی‌مانده هم دیده نمی‌شود.
واقعیت این است دولت رییسی با عدم انجام توافق برجام که روی میز اماده امضا بود و به کار گماردان کوتاه قدترین کارگزاران در همه حوزه ها از جمله اقتصاد، کشور به سمت پرتگاه هولناکی هدایت میکند . بدون یک سیاست خارجی متعادل که بتواند جذب سرمایه گذاری خارجی کند مدار توسعه ایران متوقف خواهد شد.