با آنکه همواره اخبار متعددی درباره خشونت علیه زنان منتشر میشود؛ اما هیچگاه تا به امروز اقدامی در راستای مقابله یا کاهش این آسیبها از سوی مسئولان در دستور کار قرار نگرفته است و هیچ اقدام عملیای انجام نگرفته در این میان به گزارش رسانه های داخلی خشونت علیه زنان نه تنها کاهش نیافته بلکه افزایش یافته است . کاربرد خشونت علیه زنان بخصوص در استانهای حاشیه ای به شدت گسترش یافته است . در این میان استان کهگیلویه و بویراحمد در شمار استانهایی است که نرخ خودکشی و خودسوزی زنان نیز در آن بسیار بالاست و ازدواجهای اجباری زیر سن یکی از دلایل خودکشی زنان عنوان میشود. درحالیکه بسیاری از مردان در وقایع این استان با توجه به گستردگی خودسوزی میان زنان در این مناطق، مدعی هستند که زنان خودشان خودکشی کرده اند اما گفته میشود که بسیاری از زنان از سوی شوهرشان به آتش کشیده شده اند. همچنین در بسیاری از استان ها موارد مرتبط با زنکشی سناریوهای مشابه دارند. قصه زنانی که برای فرار از محیط خشن از خانه گریختهاند؛ اما به اشکال مختلف مجددا آنها را به همان محیط خشن برگرداندهاند و نتیجه مرگ برای زن و زندان برای مرد یا مردان بوده است. در بسیاری از استانها خانه امن وجود ندارد و حتی مراکزی که اسم خانه امن دارند در واقعیت چنین مرکزی نیست و تنها یک نام از این محتوا دارد و در عمل حمایت خاصی برای زنان فراهم نمیکند.
همچنین علما و روحانیون مانع تصویب لایحه مجازات تشدید مجازات پدر در صورت قتل فرزند را که معاونت زنان و خانواده ریاستجمهوری در زمان روحانی تهیه کرده بود شدند.
مطابق با این لایحه وقتی فرد با علم به عدم امکان قصاص مرتکب قتل شود، به حداکثر مجازات محکوم میشود؛ چراکه در واقع اطلاع قبلی که از عدم قصاص دارد، او را در انجام جرم جریتر کرده است و چنین تصور کرده که به دلیل جایگاهی که در خانواده به مثابه پدر دارد، دیگر مجازات سختی ندارد.با پایانیافتن دوره دولت قبلی هم عملا این طرح از حیات ساقط شد.
حکومت جمهوری اسلامی در ستیز با زنان همواره مانع دستیابی زنان به حقوق خودشان هستند و در نتیجه از هر امکانی برای مقابله با خواسته ای رو به رشد مطالبات زنان بهره میبرد.
