توافق پرتنش ۲۵ ساله بین ایران و چین از روز یکشنبه اجرایی شد.
این توافق که در دولت حسن روحانی و توسط محمدجواد ظریف امضا شد، با سفر حسین امیرعبداللهیان وزیر امور خارجه ایران به چین در هفتهی گذشته، به مرحله اجرا نزدیک شده است. به گفتهی احمد امیرآبادی فراهانی رئیس گروه دوستی پارلمانی ایران و چین اجرای این قرارداد و اقدام جمهوری اسلامی ایران برای تقویت ارتباط با شرق موجب خواهد شد تا آمریکا و غرب احساس خطر کنند و در مذاکرات کوتاه بیایند.
وی اظهار داشت توافق ایران با چین ضربالاجلی برای غرب در مذاکرات با ایران است تا هر چه زودتر تکلیف لغو تحریمها را روشن کند.
امیرآبادی فراهانی همچنین توافق ۲۵ ساله ایران و چین را عامل هماهنگی منطقهای در قاره آسیا دانست و تاکید کرد این توافق اقدامی مهم است که موجب سرمایهگذاری چین در ایران و گسترش ارتباطات منطقهای خواهد شد.
وی با بیان این موضوع که توافق بین ایران و چین بر پایه استفاده از ظرفیتهای چین به منظور سرمایهگذاری در ایران بسته شده است، اظهار داشت سرمایهگذاری در بخش حمل و نقل جادهای، دریایی، ریلی و هوایی، صنایع نظامی از موارد مهم این توافقنامه راهبردی است.
امیرآبادی در عین حال با بیان این موضوع که آمریکا به دنبال ضربه زدن به اقتصاد ایران و چین است اظهار داشت همین دشمن مشترک میتواند عامل تقویت توافق ایران و چین و راهکاری برای عبور از شیطنتهای آمریکا در منطقه باشند.
وی در عین حال تامین منافع ملت ایران را مهمترین مسالهای دانست که در نگاه به غرب و شرق باید مورد توجه مسئولان باشد، تاکید کرد نگاه به شرق میتواند بخش مهمی از مشکلات اقتصادی ایران را حل کند.
این نماینده مجلس در ادامه خاطرنشان کرد نگاه دولت روحانی به سمت توسعه روابط با آمریکا و غرب بود.
این در حالی است که این توافق بین ایران و چین در دورهی دولت حسن روحانی تدوین و امضا شده است و سفر اخیر امیرعبداللهیان تنها برای اجرایی کردن قراردادی بوده است که در زمان دولت حسن روحانی مورد توافق قرار گرفته است.
بیاطلاعی از محتوای این توافق از جمله مهمترین موارد انتقاد به این توافق است. بسیاری از کارشناسان و ناظران تاکید دارند که عدم شفافیت در خصوص محتوای توافق بین ایران و چین از جمله مواردی است که بیاعتمادی نسبت به این توافق را افزایش میدهد. واگذاری حق بهرهبرداری از سواحل مکران که یکی از پردرآمدترین مناطق ساحلی در خلیج فارس هستند از جمله مواردی است که انتقاد زیادی را در توافق بین ایران و چین به دنبال داشته است. علاوه براین بنظر نمیرسد که چین حاضر باشد هزینه استراتژیکی برای ارتباط با ایران بکند . چون کلا ایران را در مسیر راهبردی خود همراه مطمئنی نمبیند .
