سیروس آموزگار از روزنامه نگاران با سابقه و از نسل طلایی روزنامه نگاری دوران پهلوی و وزیر اطلاعات و جهانگردی دولت در حالیکه همچنان چشم انتظار باز گشت به وطن بود و در چهار دهه گذشته نیز دانش و کار حرفه ایش را برای آگاهی بخشی به هم وطنانش به خدمت گرفته بود تا بتواند تغییرات سیاسی را که بدنبال آن می باشد محقق سازد در ۸۷ سالگی دار فانی را وداع گفت.
وی در دی ۵۷ هنگامی که از پشت میز روزنامه نگاری از سوی دکتر بختیار نخست وزیر به سمت وزارت اطلاعات و جهانگردی انتخاب شد که مسئولیت امور مطبوعاتی را به عهده داشت به روزنامه اطلاعات و پیش همکارانش بازگشت و گفت من وزیر شده ام ولی همچنان خودم را ان سوی میز و روزنامه نگار می پندارم.
سیروس آموزگار دوران کودکی را در شهرستان خوی سپری کرد و برای تحصیلات عالیه به انگلستان رفت و با اخذ دکترا به ایران بازگشت ودر نشریاتی همچون خواندنیها و روشنفکر مطلب مینوشت و در دانشگاه نیز تدریس می کرد. او از سوی دولت بختیار به وزارت رسید ولی با خزان عمر کوتاه وزارتش و پیروزی انقلاب مجبور به خروج از کشور شد و در پاریس اقامت داشت او در این مدت هزارن مطلب تحلیلی نوشت و صدها مصاحبه تلویزیونی داشت و با تبحرش در ادبیات ۲۶ داستان بلند و صد داستان کوتاه و صدها نمایشنامه را دیویی را برشته تحریر درآورد. او در سالهای اخیر در تلویزیون ایران فردا برنامه سیاسی و تحلیلی را نیز اجرا می کرد. حسن خلق و روی گشاده اش به دوستان زبانزد همگان بود و همین خاطره اش را در اذهان کسانی که او را می شناختند همیشه زنده نگه میدارد. هر چند به ارزوی دیرینش برای دیدار از خاک وطن نرسید و دست اجل و قساوت روزگار به او این امکان را نداد ، اما خود مطمئن بود که روزی خاطره حضورش را دوستانش در ایران با پخش صدا و تصویرش گرامی خواهند داشت و نشان خواهند داد که هر چند خاک سرد جسم آموزگار را در خود دفن کرده است اما آموزگار زندگی و آگاهی همچنان در اذهان زنده و باقی خواهد ماند.
سر تیتر خبرها آموزگاری که رفت و آموزگاری که ماند
