در حالی که رئیس قوهی قضائیه به جای رسیدگی به امور زندانها و حقوق زندانیان، در حال تبلیغات و از این شهر به آن شهر رفتن برای گرفتن قدرت در قوه ی مجریه است، ساسان نیک نفس، یکی از زندانیان جمهوری اسلامی با وجود بیماریهای جدی زمینهای و تاکید فراوان زندانبانها و و پزشکان بر نامناسب بودن شرایط سلامت وی و همچنین تاکید فراوان پزشکان بر عدم توانایی وی برای تحمل حبس، وی روز دوشنبه در اثر فشارهای روانی فراوان وارد شده به وی در زندان درگذشت.
این موضوع که میتواند به عنوان یکی از علائم عدم کفایت رئیس قوهی قضائیه بر قوهی قضائیه و همچنین عدم مسئولیتپذیری وی در مجموعهی تحت نظارت وی عنوان شود درست در روزهایی صورت گرفت که ابراهیم رئیسی با تاکید بر عملکرد خود در قوهی قضائیه، حمایت از حقوق زندانیان را یکی از مهمترین دستاوردها و تلاشهای خود به عنوان رئیس قوهی قضائیه عنوان کرده و بارها تاکید کرده است که در زمان مسئولیت او بر قوهی قضائیه، زندانیان از حقوق مناسبی برخوردار شده و وی توانسته است شرایط زندانیان را بهبود دهد.
ساسان نیک نفس که منتقد نظام جمهوری اسلامی و هوادار نظام پادشاهی و سلطنت است، به جرم تبلیغ علیه جمهوری اسلامی دستگیر شده است و یکی از جرائم او اسکناس نویسی بوده است.
وی که از بیماریهای روانی و روحی رنج میبرد، به علت ناتوانی از تحمل حبس و تحمل محکومیت ۵سالهی خود، با اقدام به خودکشی به زندگی خود در زندان پایان داد. بسیاری از فعالان حقوق بشر دلیل فوت و خودکشی وی را عدم رسیدگی زندان به شرایط وخیم سلامت وی میدانند و با اشاره به اینکه وی پیش از این هم سابقه اقدام به خودکشی از طریق قرص داشته است، معتقدند که عدم توجه زندان به وضعیت جسمانی او به مرگ وی منجر شده است.
این اولین بار نیست که زندانیان در زندانهای جمهوری اسلامی به خاطر عدم رسیدگی به وضعیت سلامت خود جان خود را از دست میدهند.
زندانیان در جمهوری اسلامی علاوه بر آنکه به علت کم توجهی به وضعیت سلامت خود در زندان به شرایط ناگواری دچار می شوند، بلکه وضعیت سلامت آنها حتی به صورت مستقیم هم هدف زندانبانها قرار میگیرد و در بسیاری از موارد این خود زندانها هستند که عملا و به شکل تلویحی موجب از دست رفتن سلامت بیماران را فراهم میکنند.
در جمهوری اسلامی ایران هیچگاه با زندانیان با احترام برخورد نشده است و عموما زندانیان از ابتداییترین حقوق اولیه خود محروم هستند. و بارها و بارها تذکرهای حقوق بشری دریافت کردهاند.
برخی معتقدند که مشکلات زندانها در دههی اول و دوم جمهوری اسلامی ایران شدید بوده است و جمهوری اسلامی در سالهای اخیر بر سر عقل آمده و بیش از قبل حقوق زندانیان را مراعات میکند. این در حالی است که شرایط اضطراری و وضعیت زندانیان اضطراری بارها نشان داده شده است که در این خصوص جمهوری اسلامی فرق چندانی با گذشته نکرده است و بسیاری از زندانیها با محرومیت از ابتداییترین حقوق خود با همان مشکلاتی در زندانها مواجه میشدند که در دهههای اول انقلاب مواجه بودند.
