بحرانهای سیاسی و راههای برون رفت

داریوش قنبرى ، معاون پارلمانى شهردارى تهران و از نمایندگان اسبق مجلس ، در مصاحبه ای مطبو عاتی در مورد محدودیت هاى اختیارات رئیس جمهورى مسئله ی هراس مخالفین دولت و دلواپسان از همه پرسی و روش های مطلوب اصلاح طلبان در جهت رسیدن به اهداف سیاسی مورد نظر خویش را مورد بحث قرار داد .قنبری نخست، در رابطه با اختیارات رئیس جمهور بر این نظر است که ؛اکثریت طالب این هستند که رئیس جمهور باید از اختیاراتی برخوردار باشد که متناسب با مسئولیت هایى که مورد توجه اوست و باید بر طبق این اختیارات بتواند نسبت به مسئولیت هایى که دارد انجام وظیفه کند لذا همه ى رؤساى جمهور ایران تا کنون همیشه در پى این بوده اند که در قانون اساسى در جهت اختیارات خود بازنگرى صورت بگیرد .وى اعتقاد دارد هنگامیکه در کشور انتخاباتى برگزار مى شود تمام جناح هاى سیاسى با هر دیدگاهى مجاب هستند که بپذیرند عموم مردم راه و رسمى را انتخاب کنند و از رأى تمکین کنند که البته جاى تاسف است که طیف تندرو صرفاً خود را همیشه حق مطلق مى دانند و اساساً به همه پرسى هم اعتقادى ندارند . وی در ادامه در خصوص تعامل با دنیا در سیاست خارجى اظهار داشت یکى از مشکلات موجود در کشورمان اکنون این است که مسائل مرتبط با حوزه ى سیاست خارجى به سیاست داخلى مبدل گشته که از این رو مناقشه ى جریان هاى سیاسى را با خود همراه کرده که در مقایسه با کشورهاى توسعه یافته متوجه خواهیم شد که آنان معمولاً در مسائل مرتبط با سیاست خارجى خود اجماع ویژه اى دارند و در نتیجه اختلافاتشان در این حوزه به حداقل مى رسد وى در همین راستا و در زمینه ى سیاست خارجى افزود جاى تاسف است که عنوان کنند؛ بعد از چهار دهه یکى از معضلات اساسى کشور این است که هنوزنگاه مشترکى مرتبط با منابع ملى کشور وجود ندارد یا اینکه شاید هنوز تعریف نشده است . رئیس دولت هم چه بسا به دقت و به درستى پیشتر اعلام کرده بود ؛ براى یکبار هم که شده اختلافات سیاسى را کنار بگذاریم قنبرى در نگاه خود، جنگ و دیپلماسى را دو روى یک سکه عنوان کرد و گفت : کشورها تلاش مى کنند در جهت پیشبرد منافع ملى از دو ابزار یاد شده بهره بگیرند ، بدین صورت که گاهى تا حد امکان از دیپلماسى استفاده مى کنند و گاهى هم وقتى دیپلماسى جواب نداد ناگزیر مى شوند دست به جنگ بزنند و قنبری بر این باور است که امروز دیگر بعد از طى شدن ۴ دهه از انقلاب اسلامى هنگام آن رسیده که با توجه به تغییرات اعمال شده ، احتیاجات جامعه و نیاز به اصلاح بعضی از اختیارات و فرایندها، به شکلی در قانون اساسی به اصلاح و بازنگری پرداخته شود ولى بر اساس رفتارهایى که همیشه توسط عده اى در جامعه انجام مى شود و در صدد هستند تا نگاهى که در ارتباط با همه پرسى و یا بازنگرى در قانون اساسى موجود مى باشد به نوعى تخطئه کنند و نگذارند اصلاحات صورت گیرد لیکن براى رسیدن به نقطه ى واقعى فاصله ى بسیار زیادى وجود دارد و باید قدرت طیف رقیب و طیف بازدارنده ضعیف شود
قنبری سپس با نگاهی به جریان اصلاحات و شرایط کنونی این جریان بر این نظر است که ؛ اصلاح طلبان باید همه ی روش ها و راههاى ممکن در جهت ممانعت از به قدرت رسیدن تندروها و دلواپسان را در نظر داشته باشد وی بر این دیدگاه است که شاید مردم از شرایط فعلی ناراضی باشند ولی با نگاهی به فضای نامطلوب و بد مجلس نهم و نمایندگانى که به خواسته ها و مطالبات مردم توجهی نمی کردند ، در جهت تغییر خلق عموم جامعه و رضایت خاطر آنان تلاش نمود .
قنبری در پایان در خصوص انتخابات پیش رو خاطر نشان نمود: که جریان های سیاسی باید با ایجاد شرایطى مطلوب در جهت رقابتی سالم تلاش کنند تا مشارکت خوبی شکل گیرد و مردم هم خود بهتر می دانند که کدام طیف یا جریان به منفعت کشور و درخواستهایشان عمل خواهد کرد