بحرانهای انتخاب اصلاح طلبی

محمدرضا تاجیک فعال سیاسى اصلاح طلب و استاد دانشگاه در مصاحبه ای به بررسى جایگاه و وضعیت حال حاضر جریان اصلاحات پرداخت
تاجیک در ابتدا در خصوص نقد های اصلاح طلبان نسبت به رویکرد جریان اصلاحات که به نسبت گذشته افزایش یافته است گفت: اکنون مشکل اصلی این است که ما آداب نقد را نمیدانیم و همین موجب میشود نقدی که طرح میشود اصولا در قالب تخریب و عبور از خود قرار گیرد در نتیجه امروزه روز در جامعه ما نقد تبدیل به یک عادت عامیانه شده که از آن به این دلیل استفاده میکنند تا فریاد بزنند من هم هستم و تشخیص می دهند.وی در همین زمینه افزود اما نقدی که در حال حاضر در ارتباط با جریان اصلاحات طرح میشود،متن و بطن این جریان را در زیر سایه سنگین پاک کن خود قرار می دهد و به همین دلیل است که اینگونه نقد به تمامیت جریان اصلاح طلبی ضربه میزند و در اصل نوعی خلط خشن در این شکل نقد نهفته است.وی اعتقاد دارد اکنون نعش اصلاح طلبی بر روی دستان ما قرار دارد و افرادی که این نعش را بر دستان ما گذاردند میبایست خود مورد نقد بسیار جدی قرار بگیرند افرادی که این روز ها معرکه گیر فضای نقد جریان اصلاح طلبی شده اند تا بدین وسیله خود را از زیر بار این نقد رها کنند و مصون بمانند.
این فعال سیاسی اصلاح طلب معتقد است:حال که امروز جریان اصلاحات دچار بحران معقولیت شده همین افراد به اصطلاح معتقد، ساز جدایی سر میدهند که این خود به عنوان جفا و خیانتی تاریخی محسوب میگردد که به وسیله ی عده ای در نقاب اصلاح طلبان بر ضد جریان اصلاحات انجام میشود،اینجا است که همان افراد نقد خود پاک کنی را به وجود آوردند تا پلیدی های خود را با آن پاک کنند.وی همچنین بر این باور است که بسیاری از افرادی که خود را به عنوان ناقد جریان اصلاح طلبی معرفی می نمایند حتی فاقد این توانایی هستند که تغییر و تحولی در قاعده و هرم جامعه به وجود آورند و تمام تلاش آنها این است که تصاویر خود را بر دیواره قدرت بیاویزند و سعی کنند تا تصاویرشان به پائین کشیده نشوند.محمدرضا تاجیک در تعریف شکل گیری جریان اصلاح طلبی درحالی که عنوان میکند این جریان از ابتدا در فرم یک حزب بروز نکرده و ظاهر نشده بلکه جریانی پلورالیستی و به سبک قبیله ای بوده که میتوان گفت که سوپر مارکتی از نظریات و ایده ها بوده استاین تحلیلگر مسایل سیاسى در خصوص شخصیت رئیس دولت اصلاحات گفت:ایشان از یک فرد خارج است و سرمایه ى تاریخى به حساب مى آید و ى تجلى جریان و گفتمانى است که به شکل تاریخى رشد یافته است و به جرات مى توان گفت مساله ى مطروحه فقط در خصوص ایشان صدق مى کند و درباره ى دیگران وجود ندارد و بنده به همین علت اعتقاد دارم جریان اصلاحات در فضاى سابجکتیو و اکثریت جامعه داراى رهبرى بوده و هست که این رهبرى چنان مقبول افتاده که به وجود آوردن هر آلترناتیوى در خصوص وى فقط کنشى معطوف به قدرت مى باشد و بس .وى سپس با ورود به موضوع انتخابات پیش بینى کرد که جریان اصلى اصلاح طلبى در انتخابات و شخص رییس دولت اصلاحات هم در انتخابات حاضر خواهد شد ایشان در ارتباط با انتخابات شروطى که در کلام برخى طیف هاى جریان اصلاح طلبى نهفته است گفت :در این مورد هم پیش بینى مى کنم که این شروط در نهایت عقیم خواهد ماند و آنگاه است که جریان اصلى اصلاحات تمام قد در انتخابات حضور مى یابد وی گفت اصلاح طلبان در انتخابات فضاى گفتمانى جریان اصلاحات معطوف به انتخاب انتخاب است به معنى انتخاب یک روش و منش مدنى در جهت تغییر است اگرچه در پساپرده ى قدرت بازیگران نقش خود را ایفا مى کنند اما بر این باورم که اصلاح طلبان در یک جهت استراتژیک باید این مساله را معلوم کنند که آیا استراتژى پى گرفته شده ى آنان به انتخاب انتخاب مى انجامد و یا یک جهت غیر انتخاباتى را قرار است دنبال کنند وى معتقد است انتخابات عرصه اى گشاده و دروازه اى براى ورود نیست و تنها روزنه اى است که اگر مسدود شود اصلاح طلبان آلترناتیو دیگر ى را رو خواهند کرد. با برگ دیگرى بازى را ادامه بدهند و این روزنه مى تواند ما را به سوى دریچه اى هدایت کند که فردا را بهتر مشاهد کنیم .این فعال جریان اصلاحات همچنین معتقد است که گاهى شاید لازم است بدون آنکه در بازى شرکت کنید براى شکست در بازى شرکت کنید.اکنون چون امکان کنشگرى و کارامدى وجود ندارد در تجربه ى تاریخى افرادى که در چنین اوضاعى در میدان قدرت قرار مى گیرند همان کارى را مى کنند که پیش از آن فاقد آن کردند وی در نهایت معتقد است براى نجات اصلاح طلبى تاریخى و نه اصلاح طلبى که اکنون موجود است وقت آن است که تنفس تاریخى به خود بدهیم