سلام به شما دوستان نازنین ایران فردا ، پنجره ای رو به خانه پدری را با شعری زیبا از دکتر علیرضا نوریزاده آغاز می کنیم . در این شماره نیز همچون روزهای گذشته به مرور روزهای پر التهاب بهمن ماه سال هزار و سیصد و پنجاه و هفت پرداخته و روزشمار انقلاب را به همراه میهمان گرامی برنامه جناب آقای ایرج ادیب زاده ادامه می دهیم . سپس ماجرای سفر آقای ادیب زاده به تاجیکستان را از زبان ایشان می شنویم و بخشهایی از فیلم این سفر را به تماشا خواهیم نشست . با ما همراه شوید و در این گفتگو با نوشتن نظراتتان مشارکت کنید .
[divider]
یوتیوب دانلودبرنامه را از طریق پلیر زیر بشنوید
سلام دکتر نوریزاده جان, خسته نباشی. یه سوال? چرا از اونهمه درجه دار فدایی شاه یکی اون امام “هیچی” رو ترور نکرد?
ضمن تشکر از برنامه خوب روزشمار انقلاب در پنجرهای رو بخانه پدری که دیدنش برای همه واجبه ,دوست دارم این مطلبو اضافه کنم که واقعا این بحثای تامین هزینه تلوزیون ایران فردا دور شدن از اصل مطلبه. اصلا فرض کنیم دکتر نوریزاده این هزینه رو از آل سعود گرفته باشه. جه فرقی میکنه? مگه تو برنامه تبلیغی برای وهابیت میبینین? تا جاییکه من برنامه رو دنبال میکنم. ایشون نه یه قدم از پارسی بودن خلیجمون جلوی همه شیخ نشینها کوتاه اومده و نه میتونه ببینه به یک وجب از خاک عزیزمون چشم زخمی برسه. اگه اصلا نظر واقعیمو بخواین میگم دمشم گرم هنرشو داشته بره این هزینه رو تهیه کنه. بچسبین به اصل مطلب که آرمانیه که این تلوزیون برای رسیدن به ایرانی سرفراز و ایرانیی سربلند فردا داره.
مقصود تویی کعبه و بتخانه بهانه.
اسم فدایی رو خودشون برای خودشون گذاشته بودن، باورشونم شده بود ولی در عمل هیچ کاری نکردن چون اکثراً آدم های ضعیفی بودن حتی برای خودشونم برنامه نداشتن رییسشون قدرت رو واگذار کرد بعد هم ۱۴ ماه مخفی شده بود بعد هم پنهانی فرار کرد( دکتر بختیار هم گفته بود که آدمهای نا لایقی بودن) پس اینا کی می خواستن برای ملت کاری کنن مردم هیجان گرفته بودشون متوجه نبودن چه کار می کنن ولی اینا اگر یکم حس وطن دوستی داشتن می تونستن بدون خونریزی کشور رو به دمکراسی برسونن دکتر بختیار می گفت اگر اینا یکم مقاومت می کردن من طرف مقابل رو پای میز مذاکره می آوردم یعنی می شد با کمتریت خونریزی کشور رو به دمکراسی رسوند.حکومت استبدادی یکی از مشکلاتش هم اینه که اگر نفر اول کشور ضیف باشه (شاه)افراد ضعیف هم معمولاً دورش جمع می شن شاه آدم شناس خوبی نبود برنامه ای هم نداشت. واقعاً مستاصل شده بود.
گفتم این چند مطلب هم اضافه کنم شاید در درک شرایط به شما کمک کنه ،اون طوری که من توی کتابهای مربوط به این موضوع خوندم شاه نمی ذاشت افراد لایق به سمتهای بالای ارتش برسن درجه سرهنگی و بالاتر رو خودش می داد جالبه که وقتی از کشور رفت محافظاش بعد از یک مدتی ، دیگه احترامشو درست نگه نمی داشتن برای همین هم مرخصشون کردن مثلاً این محافظا به خودشون فدایی می گفتن یا فلان فرماندهی از ارتش اومده بود و می گفت من هزاران سرباز در مرز ایران و ترکیه دارم و می تونیم ایران رو تصرف کنیم وفقط بودجه نداریم ملکه هم هر چقدر پول می خواست بهش داد طرف رفت و دیگه پیداش نشداین رو مقایسه کنید با فداکاریهای جنگ ۸ ساله با عراق، واقعاً چه آدم های داغونی بودن اصلاً آدم خجالت می کشه. در رابطه با موضوع دوم هم با شما موافق هستم افراد نادانی رو می بینیم که نه خودشون کاری می کنن نه می ذارن دیگران کاری انجام بدن حتی اگر پول ایران فردا از عربستان تامین می شه اشکالی نداره اتفاقا اگر عربستان یک کار خوب کرده باشه همین کاره، می تونید فرض کنید پول حج رفتن مردم ایرانه که غیر مستقیم می رسه دست ایران فردا. اینکه خیلی خوبه.مردم هر چی میکشن از دست این نادان ها می کشن . تازه پول المنار و تلویزیون های دیگه مگه از کجا تامین میشه از همین کشور خودمون.