فرشاد مومنى اقتصاددان و رئیس موسسه ى مطالعات دین و اقتصاد و از مشاورین اقتصادی میر حسین موسوی نخست وزیر سابق ایران که در حصر به سر میبرد در مصاحبه ای به انتقاد از تبلیغات و سیاستهای دولت روحانی پرداخت او در ارتباط با موضوع جنگ اقتصادى و اقدامات امریکا بر علیه ایران و عملکرد دولت و راهکار دولت برای عبور از بحران گفت برخى شوربختانه پى در پى حتى از سالها پیش بویژه سال ۹۱و بعد از شدت گرفتن تحریم ها شرایط اقتصادى کشور را مقایسه مى کردند با فشارهایى که در زمان جنگ حاکم بود .در واقع همان کسانى که مدعى بودند فشارهایى که اقتصاد ایران متحمل مى شو د از دوران جنگ تحمیلى بیشتر است در جایگاه تصمیم گیرنده و تخصیص منابع اقداماتی کردند که در شرایط عادى هم این واکنش در استاندارد ملی خیانتى بزرگ به منافع ملى محسوب مى شود و طنز بسیار تلخ برخى که در آن تجربه دیده شد این بود که وزیرى که آن خیانت را برملا کرده بود تنبیه و از تمام ارکان ساختار قدرت هم هیچ کس نتوانست از آن وزیر دفاع کند و در یک معنا قیاس آن دوران سرشار از افتخار با اوضاع اقتصادى امروز بیشتر یک ابزار تبلیغاتى است تا به اینکه مابه ازاى مشخصى داشته باشد .مومنى خاطر نشان کرد : در شرایط فعلى کسانى که ادعا مى کنند که شرایط حال حاضر به لحاظ فشارهایى که به دولت وارد مى شود خیلى بیشتر از جنگ است باید توضیح دهند که مبناى سنجششان چه چیزى است و چه فشارى را در کدام حیطه نسبت به آن دوران با شدت بیشترى حس مى کنند
مومنى سپس به این موضوع اشاره کرد که این خیلى خوب است که در سطح نظام تصمیم گیرى کشور احساس شود یک جنگ اقتصادى وجود دارد اما شرطش این است که بایسته هاى این جنگ اقتصادى هم رعایت شود اگر این ادعا رعایت نشود و ضد آن اقدام گردد باعث ایجاد یک هرج ومرج اندیشه اى و تبلیغاتى مى شود و هرگز دستاوردى براى دولت و ملت بوجود نمى آید .مومنی با ابراز تاسف یاد آور شد که به طور روز مره در بخشهاى گوناگون عملکرد اقتصادى رکوردهاى انحطاطى دوره احمدى نژاد پى در پى در حال شکسته شدن هستند ودر نهایت به این نتیجه میرسیم که ذخیره ى دانایى موجود در نظام کارشناسى کشور هنوز هم خیلى بالاتر از پیچیدگى مسائل اقتصادى ماست اما هنگامى که علم فصل الخطاب نیست و همچنین از تجربه اندوزى ها یادگیرى و عبرت وجود ندارد پس باید گفت هم احمدى نژاد وهم روحانى حتى اگر هم تیم اقتصادى آنها صلاحیت کافى نداشتند و تنها اگر تجربه هاى دولت هاى خود را جدى مى گرفتند هم اکنون بسیارى از خطاهاى فاحشى که در صحنه ى سیاست گذارى اقتصادى موجود است مى توانست به واقعیت تبدیل نشود .مومنى در همین زمینه ود ر خصوص عملکر د اقتصادى دو دولت مذکور آن را فاجعه آمیز خواند و افزود :عالى ترین فرصت ها در این دو دولت تبدیل به بدترین تهدید ها شد ولى همچنان امیدى هست که هنوز ذخیره ى دانایى در کشور مشاهده مى شود .
وی به پیش بینى هاى منتقدان سیاست هاى اقتصادى هر دودولت توجه مى کند و تاکید دارد بیش از ۹۵ درصد پیش بینى هاى مطروحه عیناً اتفاق افتاده پس معلوم مى شود که کشور ذخیره ى دانایى کافى هم براى درک ریشه هاى گرفتاریهاى اقتصادى و هم براى خروج از آنها دارد .مومنى مجدداً ابراز تاسف مى کند از رفتار برخى مسؤولان کشور که به جاى اینکه توصیه ها و راهکارها را جدى گرفته مى گویند :منتقدان راه کارى ارائه نمى دهند این در واقع یک خلافگویى بزرگ و یک فرار رو به جلوى غم انگیز و فاجعه آمیز براى کشور است .در آخر مومنى به این موضوع اشاره مى کند که در حال حاضر برا ى حل بحران به یک برخورد برنامه اى به واسطه ى باز آرایى ساختار نهادى ضد توسعه اى و ضد مردم و ضد تولید کنندگان کنونى احتیاج داریم و آن هم چیزى است که هر روز که از دست برود براى کشور هزینه هاى هنگفت و خسارت هاى جبران ناپذیرى را بوجود مى آورد
