دوستان نازنین سلام. برنامه امروز پنجره ای رو به خانه پدری را آغاز میکنیم با شعر زیبای مادر نوشته دکتر علیرضا نوریزاده و درودی خواهیم داشت به همه ی مادران نازنین ایرانی ، بعد از آن به دنیای سیاست سفر خواهیم کرد و دکتر نوریزاده بررسی خواهند کرد فعالیت ها و سیاست های گروه های اپوزوسیون رژیم جمهوری اسلامی در خارج از کشور را در طی سی و چهار سال گذشته، در این برنامه نگاه دقیقتری خواهیم داشت به فعالیت های مجاهدین خلق از ابتدای اعلام مخالفت مسلحانه علیه رژیم حاکم تا کنون .
با ما همراه باشید و این برنامه را با دوستان و آشنایان خود به اشتراک بگذارید
از شما دعوت میکنیم در بحث و گفتگوها پیرامون موضوعات مطرح شده در این شماره از برنامه حتما شرکت کنید. در اتاق گفتگوهای ایران فردا منتظر شما هستیم.(بخش نظرات پایین همین صفحه قرار دارد)
[divider]
برنامه را درکانال یوتیوب ببینید
برنامه را از طریق پلیر زیر بشنوید
[divider]
آرشیو برنامه های قبلی پنجره ای رو به خانه پدری را اینجا ببینید

آقای نوری زاده، موسوی لااقل شعار بازگشت به دوران خمینی را سرمیداد، شما که اخیرا در هر برنامه ما را به یاد رضاخان می اندازید!! خوشبختانه اگر حافظه ی تاریخی نداریم، حافظه ی شعری داریم. شما حتما شعر احمد شاملو در مورد رضاخان را خوانده اید. سندی که شاعر برای تمام دوران ها از خود به جا گذاشته و از حافظه دوران پاک نمیشود
نمی دونم شما چی پیش خودتون فکر میکنی که خمینی رو با رضا شاه مقایسه میکنی آقای احمد شاملو؟؟؟
عجیب مردمانی هستیم…
خمینی را با رضاخاان مقایسه نکردم. دو دوره ی متفاوت اند. منظورم این بود که اگر شعار بازگشت به دوران خمینی که توسط موسوی داده میشد ارتجاعی است، شعار رضاخان دادن هم دستکمی از آن ندارد. شعری که من (احمد شاملو) گفته ام سند دوران رضاخان است و این دوران گل و بلبلی که آقای نوری زاده از آن می گویند را زیر سوال می برد. آیا شما قبول ندارید که هر عصری در آینه ی شعر دوران خویش بازنمایی شده است؟ آن هم شعر من که بامدادم سرانجام و اینچنین سروده ام
و آن کس که برای یک قبا بر تن و سه قبا در صندوق
و آن کس که برای یک لقمه در دهان و سه نان در کف
و آن کس که برای یک خانه در شهر و سه خانه در ده
با قبا و نان و خانهی یک تاریخ چنان کند که تو کردی، رضاخان!
نامش نیست انسان.