نگاه دوشنبه ۲۴ فروردین

1. آقای میبدی گرامی
   من با علاقه زیاد سخنان جناب نوری علا را در این برنامه دنبال می کنم و بسیار از ایشان یاد می گیریم. شاید در بعضی از تحلیل ها با آقای نوری علا موافق نباشم اما شخصن در صداقت و درست گویی ایشان کوچکترین شکی ندارم. امروز هم با شعف منتظر ادامه خاطرات دکتر نوری علا درباره شهید غفار حسینی بودم و از همین رو از محتوای این شماره از برنامه احساس غبن بسیار می کنم. واقعن برای من قابل درک نیست که چرا نیم ساعت از وقت شنوندگان باید صرف شنیدن نامه یکی از بازمانده های یک تشکل نابود شده شود که خالی از هر نکته استدلالی و منطقی بوده و چیزی بیش از چند توهین و حرفهای براستی خاله زنکی نیست. آخر کدام آدم جدی ای مدعی می شود که “پشت سر مرده نبایستی حرف زد”. اگر اینگونه باشد باید درب تاریخ را بست. زیاد نیستند، اما هستند هموطنانی که نمی خواهند باور کنند اتحاد شوروی فرو پاشی شده، کمونیسم مرده و حزب توده به اثری تاریخی بدل شده است. ایراد من به شما این است که چرا وقت شنوندگان را با مطرح کردن چنین نظریاتی می گیرید. این آقایان و خانمها هم برای خود رسانه دارند و حداقل در خارج از کشور نظراتشان را با آزادی مطرح می کنند. حالا اگر گوش برای شنیدن گیر نمی آورند دیگر مشکل خودشان است. بگذارید ما این هفته ای نیم ساعت خاطرات دکتر نوری علا را بدون پارازیت بشنویم. هموطنانی چون فیروز هم نظراتشان را رسانه های حزبی و عمومی دیگر منتشر کنند و با توطئه های امپریالیسم جهانی به سرکردگی امپریالیسم آمریکا ادامه دهند.

نظرات بسته است