شجاع خلیلزاده: «دوست داشتم گلم را به آقای شهیدمان تقدیم کنم، اما حیف آفساید شد.» این نسل فوتبال ایران در دوران سیاه جمهوری اسلامی اعدامی، در جام جهانی ۴۸ تیمی، پرونده دوران فوتبالش بسته شد؛ کمافتخارترین، نامحبوبترین، ضعیفترین، پرحاشیهترین، پرادعاترین، طلبکارترین، بیهویتترین، بیتعصبترین و بلهقربانگوترین نسل فوتبال ایران بود. نسلی که در دو جام جهانی، با وجود برخورداری از حمایت کامل دولت و بهرهمندی از انواع رانتها، از جمله واردات خودرو از جیب ملت ایران، نهتنها نتوانست موفقیتی کسب کند، بلکه ضعیفترین عملکرد را به نمایش گذاشت و با دهنکجیهایی که به ملت ایران کرد، به گمان من چند سال دیگر نام بسیاری از بازیکنان این نسل از حافظه فوتبال ایران پاک خواهد شد. درود، لذت میبرم که شما بینندهها و شنوندهها با ما هستید؛ از راه ماهواره ترکمن و سایتهای دیگر. همچنین لذت بردم که پایان رؤیاهای این منفورترین تیم فوتبال تاریخ ایران را در جام جهانی دیدم. از دوست روزنامهنگارم در ایران پرسیدم واکنش مردم در ایران به حذف این تیم فوتبال حکومتی چگونه بود؟ گفت: «از شادی مردم از کشته شدن آن دیکتاتور قاتل فرزندان ایران بیشتر بود.»
ورزش از نگاه ایرج ادیبزاده – پایان نسل فوتبال جمهوری اسلامی در جام جهانی – ۸ تیر / ۲۹ ژوئن
مطالب مرتبط
