چرا فیفا اصرار دارد بر تعداد تیمها و میزبانان اضافه کند؟ برای کشورهای فوتبالی، صعود به جام جهانی به یک رویداد چند میلیون دلاری تبدیل شده است، زیرا هر تیمی که به این مرحله راه یابد، بازگشت مالی قابل توجهی را تضمین میکند. برای فدراسیونها، این پول میتواند برنامههای مربیگری، پروژههای زیرساختی، توسعه جوانان و عملیات تیم ملی را برای سالها تأمین مالی کند؛ بنابراین، کسب سهمیه جام جهانی یک فرصت اقتصادی قابل توجه و همچنین یک دستاورد ورزشی است. برنده جام جهانی ۵۰ میلیون دلار دریافت میکند، که نسبت به ۴۲ میلیون دلاری که چهار سال پیش به آرژانتین برای قهرمانی در این مسابقات در قطر اهدا شد، افزایش یافته است و در سراسر این رقابتها، توزیع مالی فیفا نیز به طرز چشمگیری افزایش یافته و از ۴۴۰ میلیون دلار در سال ۲۰۲۲ به بیش از ۷۰۰ میلیون دلار در سال ۲۰۲۶ رسیده است. این تغییر به توضیح این موضوع کمک میکند که چرا فیفا مصمم بود تعداد تیمهای حاضر در این مسابقات را از ۳۲ به ۴۸ تیم افزایش دهد و گزارشها حاکی از آن است که ۶۴ تیم را برای جام جهانی بعدی در نظر دارد. مخالفتهای زیادی برای کماهمیت جلوه دادن این رقابتها وجود داشته است. من هم نگرانیهایی در مورد حفظ کیفیت این رقابتها دارم، اما نمیتوانیم انکار کنیم که داستان حذف آلمان توسط وزینیا، کیپ ورد و پاراگوئه، دلیل محکمی برای گنجاندن بیشتر این رقابتها در این مسابقات ایجاد کرده است. برای روشن شدن موضوع، من مخالف گسترش نیستم، البته به شرطی که به دلایل درست باشد، یکپارچگی مسابقات را به عنوان محور اصلی حفظ کند و نه به دلیل طمع مالی. باید با دقت با آن برخورد شود، زیرا جام جهانی خاص است؛ تا حدودی به این دلیل که اوج یک ورزش است که بهترینها رو در روی هم قرار میگیرند. #ورزش_از_نگاه_ایرج_ادیب_زاده #ایرج_ادیب_زاده #جام_جهانی_۲۰۲۶ #فیفا #جام_جهانی #فوتبال #WorldCup2026 #FIFA #ایران_فردا #Iranefarda
