غیبت مجتبی در مشهد صف غایبان را ثلاثی کرد
علیرضا نوریزاده نویسنده و روزنامهنگار
جمعه ۱۹ تیر ۱۴۰۵ برابر با ۱۰ ژوئیه ۲۰۲۶
سیدعلی آقا نه اهل معجزه بود، نه اصولا دین را در قالب سنتی آن باور داشت که مثلا تصور کنید چند سال بعد با لقب «حضرت آیتالله سیدعلی الحسینی الخامنهای» رساله چاپ کند و به اخذ وجوهات شرعیه مشغول شود. شوریدهسری داشت و صدایی که به جز ترانههای روز رادیو، اگر برمیخاست، به ذکر علی بود و در ستایش یار لمیزلی. سروته علی آقا را میزدی، یا در طرقبه بود یا در وکیلآباد. تهران هم که میآمد، رو به کعبه قلهک و شمیرانات نماز میگزارد که همه احباب و اخیار آنجا رحل اقامت افکنده بودند. حتی در ایام تبعید نیز در هر سویی بود، باغچهای پیدا میکرد و تفرجگاهی که هوای نقی داشت و رفیقی پیدا میکرد از جنس حاج آقا تقی (از برادران مرحوم آیتالله حسن طباطبایی قمی، از رفقای گرمابه و گلستان سیدعلی آقا).
من بارها نوشتهام تغییر حالاتی را که در سیدعلی آقا دیدم، در هیچیک از آخوندهای بهقدرترسیده ندیدهام …
لطفا برای خواندن ادامه مقاله به لینک زیر مراجعه کنید
👇
