میخ صلیب به لاهوت خورد یا ناسوت؟
علیرضا نوریزاده نویسنده و روزنامهنگار
جمعه ۲۸ فروردین ۱۴۰۵ برابر با ۱۷ آوریل ۲۰۲۶
ما بیش از چهار دهه است که به امید دیدن چهرههای آشنا و تازهآشنای اپوزیسیون کنار هم، بسیار گفتهایم و نوشتهایم. چه روزهایی که به دیدن چهرههایی که در صحنه مبارزه، داعیه دارند و بهمناسبتی کنار هم گرد آمده بودند، دل شاد کردیم که زمان همدلی فرا رسیده و گاه آشتی طلوع کرده و «به گامی دگر کشور صبح با ما است»، اما خان امید بر آب داشته بودیم و ستون همدلیهایمان بر شنهای روان تکیه داشت.
در طول این چندماهی که خانه پدری شاهد کشتار و ویرانی و درد و اشک و خون بود، هم چهرههای مخالف رژیم به همدلی ننشستند تا زمینههای تشکیل یک دولت موقت را فراهم آورند. آیا لازم بود ۴۰ هزار تن کشته شوند، ۱۰۰ هزارتن زندانی و مفقود شوند، بیش از سه هزار پایگاه نظامی، فرودگاه، تاسیسات صنعتی، ۱۰۰ هزار خانه و … ویران شود تا ما به نقطه تحمل یکدیگر برسیم و آیا رسیدهایم؟
لطفا برای خواندن ادامه مقاله به لینک زیر مرجعه کنید
