گزارش خبری: نابودی محیط زیست گیلان، ۶۰ سال زندان برای فعالان

رسانه‌های داخلی ایران از تایید احکام محکومیت ۱۱ فعال محیط زیست گیلان که در دادگاه تجدید نظر به بیش از ۶۰ سال زندان محکوم شده بودند، خبر دادند.
بر اساس گزارش‌ها در روزهای اخیر شعبه ۱۱ دادگاه تجدیدنظر در رشت احکام بیش از ۶۰ سال حبس برای فعالان حقوق زنان و کنشگران سیاسی در استان گیلان را بدون تشکیل دادگاه عینا تایید کرد.
این فعالان زیست محیطی مردادماه گذشته در چهار شهر رشت، انزلی، لاهیجان و فومن بازداشت و حدود دو ماه بعد با قرار وثیقه بطور موقت از زندان لاکان رشت آزاد شدند.
هر چند که به گفته وکلای این پرونده، تایید رای بدوی دادگاه بدون تعیین وقت تجدید نظر، بدون اجازه به وکلای پرونده و توجه به لوایح، بدون داشتن زمان کافی برای بررسی، در سه روز صورت گرفته است اما محمد‌صادق ایران‌عقیده قاضی تجدید نظر در گفتگویی با یک رسانه حکومتی با بیان اینکه این افراد اقدام علیه امنیت ملی انجام دادند، این احکام را قانونی و پس از بررسی‌های کارشناسی و ادله محکم خواند.
به نظر می‌رسد صدور حکم زندان برای همه فعالان شناخته شده محیط زیست در شمال کشور با هدف ارعاب، تهدید و به گفته تحلیلگران، تصرف منابع ملی بدون هیاهو باشد و افزایش چشمگیر ساخت و ساز غیر قانونی، تخریب منابع طبیعی و نیز آنچه که فعالان زیست محیطی از آن به عنوان نابودی اقلیمی یاد می‌کنند، شاهد این مدعاست.
این در حالی است که به عقیده کارشناسان و فعالان مدنی، صدور احکام فله‌ای حبس، تبعید و نیز پرونده‌سازی‌های امنیتی برای فعالان و کنشگران مدنی چیزی جز وحشت حاکمیت خودکامه از فشار مردم برای احقاق حق و ممانعت از تخریب محیط زیست را نشان نمی‌دهد.
از سوی دیگر باید در نظر داشت که هجوم نهادهای حکومتی برای تصرف منابع طبیعی تنها به‌منظور ساخت‌وساز نیست. پدیده قطع درختان و‌ قاچاق چوب که در سال‌های اخیر رواج یافته سبب شده که بافت جنگلی شمال کشور را در معرض نابودی قرار دهد. موضوعی که به عقیده آگاهان، در کاهش میزان بارندگی و خشکلی تالاب‌ها و رودخانه‌ها نقش بسزایی ایفا می‌کند.
با وجود آنکه حکمرانان جمهوری اسلامی پس از قتل حکومتی مهسا امینی در شهریور ۱۴۰۱ تشکیل هیچ تشکل و گروهی را برنمی‌تابد و با دستگیری، احضار، تهدید و احکام بلند مدت زندان، فعالان سیاسی و مدنی و روزنامه‌نگاران را به شدت سرکوب کرده‌اند اما آنچه که از صدور احکام این چنینی بر می‌آید این است که اقتدارگرایان هیچ ایده‌ای برای اداره کشور در بلند مدت ندارند و با تخریب محیط زیست که به دلیل ناکارآمدی مسوولان صورت گرفته، کمر به نابودی ایران بسته‌اند و با سرکوب هر گونه صدای مخالف، مشروعیت خود را بیش از پیش از دست خواهند داد.