گزارش خبری: شیوع تب دنگی و انکار مجدد مسئولان

با مرگ سومین نفر از مبتلایان به بیماری تب دنگی و زنگ خطر همه‌گیری آن در کشور، گزارش‌ها از انکار مجدد مسوولان و ارائه آمارهای غلط حکایت دارد.
بر اساس گزارش‌ها روز یکشنبه ۲۷ خردادماه حسین فرشیدی معاون وزارت بهداشت جمهوری اسلامی در گفتگویی با رسانه‌های داخلی ضمن تایید مرگ سه نفر از مبتلایان به تدنگی در یک ماه گذشته، با تاکید بر کنترل وضعیت عمومی مبتلایان گفت: مرگ و میر ناشی از ابتلا به تب دنگی کم و مرگ آن از کووید کمتر است.
به گفته این مقام حکومتی در حال حاضر واکسن‌هایی برای این بیماری از سوی سازمان بهداشت جهانی در بازار وجود دارد اما ابتدا باید شرکت‌های دانش‌بنیان داخلی به این موضوع ورود کنند.
اظهارات معاون بهداشت جمهوری اسلامی در حالی بیان می‌شود که هنوز خاطره همه‌گیری بیماری کویید ۱۹ و تکذیب و انکار مسوولان در وهله اول و نیز ممانعت از ورود واکسن‌ که منجر به مرگ ده‌ها هزار شهروند ایرانی شد، از اذهان پاک نشده است.
بر اساس آمار رسمی وزارت بهداشت از ۲۶ اردیبهشت ماه سال جاری تا ۲۶ خرداد ماه، ۹۲ مورد ابتلا به بیماری تب دنگ گزارش شده است و استان‌های هرمزگان، سیستان و بلوچستان، بوشهر، فارس، گیلان، مازندران و گلستان بیشترین آمار مبتلایان را تا امروز داشته‌اند.
تب دنگی، یا تب استخوان‌شکن، از طریق پشه‌ای به نام آئدس منتقل می‌شود و عمدتا در مناطق استوایی شایع است، اما گستره جغرافیایی شیوع آن در دهه‌های اخیر بزرگ شده است تا جایی که بر اساس آمار سازمان بهداشت جهانی در سال جاری میزان مبتلایان ۸ برابر افزایش داشته است.
هر چند که مسوولان بهداشت و درمان جمهوری اسلامی موضوع تب دنگی را کنترل شده خوانده و علت اصلی شیوع این بیماری را ورود مسافرانی از کشورهای حاشیه خلیج فارس می‌دانند اما ابتلای دو مورد در چابهار که هیچ سابقه سفر یا برخورد با مسافران نداشتند، بار دیگر پنهان‌کاری مقامات را نمایان می‌کند.
دی‌ماه سال ۹۸ با مرگ دو بیمار در شهر قم که چندی بعد مشخص شد به کرونا مبتلا شده بودند، زنگ خطر شیوع همه‌گیری این بیماری در کشور زده شد، با این وجود مقامات جمهوری اسلامی تا اسفندماه همان سال تنها به تکذیب و انکار آن روی آوردند و هیچ برنامه مدونی برای پیشگیری یا درمان مبتلایان نداشتند.
با وجود آنکه بیماری‌های همه‌گیر در سراسر جهان با علل مختلفی شیوع پیدا کرده و سبب مرگ و میر افراد زیادی از جوامع مختلف می‌شود اما بر کسی پوشیده نیست که رویکرد مقابله با این بیماری‌ها و دستاویز کردن آن برای مقاصد سیاسی، مانند ورود واکسن به ایران می‌تواند تبعات جبران ناپذیری برای مردم داشته باشد. تبعاتی که گاه تا گرفتن جان ده‌ها هزار انسان‌ بیگناه خواهد بود.