در گذشت فرامرز اصلانی خواننده و ترانه سرا و موسیقی دان و مردی که عشق به ایران را زندگی کرد و با انکه در یک دانشگاه معتبر بریتانیا روزنامه نگاری خوانده بود عشقش به هنر او را به خوانندگی و اهنگ سازی کشاند و تا لحظه ای که مرگ او را از نسلی سوخته ، برباد رفته و منتظر و خسته جدا کرد سعی کرد پزواک عشق را در زندگی و عشق به خاک ایران و ادبیات و فرهنگش را در صدا و موسیقیش جاری کند در روز نخست سال جدید اندوهها را به قلبها باز گرداند. بسیاری از جوانان نسل انقلاب با اهنگ اگه یه روز او اندوههای عاشفانه را در زندگیشان تجربه کردند او که جز نوادر فرهیختگان موزیک کشور بود که تحصیلات عالیه داشت جدا از خوانندگی ، ترانه سرا و گیتار نواز هم بود . به گفته خودش با انکه بیش از چهل سال در خارج زندگی کرده بود و میگفت با انکه همه جاهای قشنک دنبا را دیده بود ولی همه جا او را یاد ایرانی که تجربه کرده بود می انداخت و عملا این سالها را همیشه در ایران زندگی کرد. او هم در جریان اعتراضات سال هشتاد و هشت و هم اعتراصات سال گذشته اهنگهایی را در همبستگی با انها ساخت و هم در تظاهرات ها شرکت جست . اما با انکه از خستگی از دیوارها ، نامردمی های بشر، بی فطرتان بی هنرو دشمنان خانگی آواز خواند اما نتوانست به ایران باز گردد و هر چند درکشور دیگری به خاک سپرده شد اما پژواک هنرش او در تاریخ ایران جاودانه کرد و در ذهن و قلب بسیاری از ایرانیان مقبره ای رفیع از خاطراتش و زمزمه اهنگهایش از هم اکنون برپا شده است و این چیزی است که حاکمان ایران از ان محروم هستند و هنوز نمیفهند که در طول تاریخ در نبرد هنر میان هنر اصیل و قدرت فاسد و تباه همیشه هنر پیروز میدان بوده است.
درگذشت اندوهبار عاشق مردی خسته از نامردمیها، بیدادها و دشمنان خانگی
مطالب مرتبط
