مواضع فریبکارانه رئیسی درباره حقوق زنان

ابراهیم رئیسی، گسترش عدالت و جلوگیری از دو آسیب سیاست‌زدگی و نگاه تشریفاتی به بانوان را از مهمترین ماموریت‌های معاونت زنان و خانواده دانست و گفت دینداری، حضور آگاهانه و تاثیرگذار، مسئولیت‌پذیری و نقش‌آفرینی در عرصه‌های مختلف از مشخصه‌های بارزی است که انقلاب اسلامی از زن ایرانی به جهان معرفی کرده است.
رئیسی که این سخنان را در نشستی با مسئول و مدیران معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهوری عنوان می‌کرد، خانواده ایرانی–اسلامی را نماد قدرت فرهنگی کشور دانست و تصریح کرد موضوع زن و خانواده در دولت مردمی نه یک مسئله، بلکه فرصتی است که می‌تواند در سامان دادن به بسیاری از مسائل و مشکلات جامعه موثر باشد.
ابراهیم رئیسی تاکید کرد توانمندسازی زنان و توسعه مشارکت اجتماعی آنها در سطوح مدیریتی و همچنین استیفای هر چه بیشتر حقوق زنان مبتنی بر زیست‌بوم ایرانی–اسلامی سیاست زیربنایی و مورد تاکید دولت است. وی همچنین همه دستگاه‌های اجرایی را موظف دانستن که نسبت به ارائه کمک‌های فرهنگی، اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و بین‌المللی به امور زنان و خانواده اقدام کنند. رئیسی گفت نگاه جمهوری اسلامی به زن نه نگاه ابزاری غرب به زنان و نه دیدگاهی است که برای زنان نقش و جایگاه اجتماعی قائل نیست، بلکه نگاه سومی است که بر اساس آن زن هم می‌تواند در کنار مرد، جامعه‌ساز باشد و در خانواده هم نقش اساسی ایفا کند.
ابراهیم رئیسی همچنین از کاهش نرخ بیکاری زنان، افزایش ۱۰۰ درصدی رشد ورزش بانوان و مدال‌آوری آنها در دولت وی، و تصویب لایحه پیشگیری از آسیب‌دیدگی زنان و ارتقای امنیت آنان در برابر سوءرفتار و همچنین تخصیص یک درصد اعتبار دستگاه‌ها به حوزه بانوان و توجه به توانمندسازی و ارتقای سلامت و کیفیت‌بخشی به زندگی زنان سرپرست خانوار اشاره کرد و این اقدامات را از جمله اقدامات دولت در حوزه زنان دانست.
گرچه جمهوری اسلامی خود را مدافع حقوق زنان معرفی می کند، اما آنچه که در عمل اتفاق افتاده محدود کردن بیشتر زنان در عرصه های مختلف و همچنین نادیده گرفتن حقوق زنان و عدم حمایت حقوقی از زنان در ابعاد مختلف و به ویژه امور خانواده بوده است. جمهوری اسلامی نه در حوزه اشتغال به معنای عام و نه در خانواده مدافع جدی زنان نبوده است و عمدتا به شعار دادن اکتفا کرده است. گرچه برای زنان حامی نظام و همچنین زنانی که به لایه های اول نظام به طریقی متصل هستند شرایط بهتر بوده است و عمدتا هم جمهوری اسلامی همین لایه اول نظام را معیار ارزیابی قرار می دهد و با اتکا و اشاره به آنها مدعی است که شرایط زنان بعد از انقلاب بهبود یافته است اما واقعیت این است که آنچه که بهبود یافته است شرایط زندگی زنان وابسته به حکومت است و نه کل زنان. گرچه ممکن است برخی تحلیلگران تاکید داشته باشند که برخی شاخص های مربوط به زنان پس از انقلاب تغییر کرده است، اما واقعیت این است که منتقدان معتقدند که بخشی از این بهبود، به طور طبیعی نتیجه تغییرات جامعه و دوران است و ربطی به جمهوری اسلامی ندارد که آن را به پای خود می نویسد. اما در مقایسه با همین شاخص ها در دوران پهلوی، روند بهبود شرایط زنان، متوازن و با سرعت پیشین نبوده است.