بحث برنامه هفتم توسعه در میان اقتصاد دانان همچنان ادامه دارد بسیاری از اقتصاد دانان گفتند در شرایط تحریم هیچ برنامه ای امکان تحقق و عملیاتی شدن ندارد، همچنانکه برنامه پنجم و ششم توسعه هم همین مشکل را داشت در این میان فرشاد مومنی از اقتصاد دانان نهاد گرا و طرفدار میر حسین موسوی نخست وزیر سابق و رئیس موسسه مطالعات دین و اقتصاد در سخانی در نقد برنامه هفتم توسعه گفت برای اولین بار، دولت و مجلس در جریان برنامه هفتم، عملا و علنا با هم در زمینه طفره روی از ارائه جدول منابع و مصارف ارزی و ریالی کشور طی سالهای برنامه میان مدت توافق کردند. وی گفت این طفره روی، به معنای پرهیز از شفافیت، پاسخگویی و تن در دادن به لوازم یک برنامه توسعه است که در آن به طور مشخص، حکومت روشن میکند که ترجیحات و اولویت هایش چیست و براساس آن انتظار دارد کارنامه مشخصی هم رقم بخورد. وی افزود سندی فاقد چنین جدولی، چقدر میتواند شایسته عنوان برنامه میان مدت باشد و گویی ما نمیخواهیم از خطاهای فاحش و ضدتوسعه ای خود درس بگیریم و اراده ای هم برای آن نشان نمیدهیم.
وی گفت اگر بودجه ریزی و برنامه ریزی با کیفیت را جدی نگیریم، در معرض پرداخت هزینه های گوناگون خواهیم بود. وی با طعنه به ادعاهای رییسی گفت برای نمونه، دائما مقامات رسمی محترم با رجزخوانی، از در اختیارداشتن برنامه های چند هزار صفحه ای و اسناد پرشمار برای همه مسائل کشور سخن می گویند و و وعده های پرشمار میدهند، اما خبری از برنامه با کیفیت نیست.
وی با انتقاد از دولت رییسی گفت حیاتی است که از خود بپرسند که این سندهای برنامه چندهزارصفحهای و اسناد پرشمار را برای چه تهیه کرده ایم وعده هایی که درباره اینترنت، ایجاد شغل و مسکن و کنترل تورم دادیم را چگونه حل و فصل کنیم . این میزان برخورد سهل انگارانه با این مسائل سرنوشت ساز داشته باشد، هم در گرو این ادعاها و وعده ها است. مساله حیاتی تر این است که در کنار رجزخوانی ها، وعده ها و ادعاها، شاهد روند دائما رو به افزایش قهقرا، آشفتگی ها و چشم اندازهای نگران کننده هم هستیم.
وی گفت ما قبلا پیش بینی کردیم از درون این جهت گیری ها، آشوبهای خطرناک در سطح جامعه در ماه های میانی سال ۱۴۰۱ رخ خواهد داد و بسیار متاسفیم که تقریبا تمام پیش بینی های ما عینا محقق شد و همه دست اندرکاران ساختار قدرت میدانند که چه میزان آن حوادث، فاجعه آمیز، فرصت سوز و مشروعیت زدا بود. ما دلمان میخواهد دوباره این حوادث تکرار نشود.
وی همچنین نمایشی بودن شرکتهای دانش بنیان را مطرح کرد که در بالاترین سطوح نظام تصمیم گیری کشور، دانش بنیان شدن یک شعار و مطالبه شد اما در عمل و در یک دوره ۱۰ساله منتهی به ۱۴۰۱، حدود ۱۲هزار و ۷۰۰درصد رشد در تعداد شرکتهای دانش بنیان کشور داشتیم، اما همزمان با روند نزولی نگران کننده بهره وری کل عوامل تولید و روند نزولی به شدت فاحش رابطه مبادله روبرو هستیم که ترکیب این دو، با سقوط ۳۰ رتبه ای ایران در دنیا، از نظر شاخص رقابت پذیری به این معنا است که ما در حال ارتکاب به خطاهای ظاهرسازانه و نمایشی هستیم که ، حیثیت نظام تصمیم گیری کشور را به چالش میکشد و و در درجه بعد، ما را با انبوه تناقض ها روبرو میکند.
وی افزود در همین دوره، شاهد هستیم که سرانه تولید ناخالص داخلی ایران به حدود یک، چهارم میانگین جهانی رسیده است. این آمیزه نگران کننده ای از فقر رو به گسترش و عقب ماندگی نگران کننده است.
به نظر کارشناسان شرکتهای دانش بنیان اکنون پوششی برای دزدی از بیت المال و گرفتن منابع مالی کشور است و دراین میان شرکتهای متعلق به ستاد اجرایی فرمان امام متعلق به نهاد رهبری بیشترین سهم را در این زمینه دارد ومبالغ متنابعی را دریافت کرده است و نشاندهنده فساد مالی گسترده در این نهاد است.
برنامه هفتم توسعه و فریبکاری دولت برای پنهان کردن آمارها و نداشتن شفافیت و نمایشی بودن شرکت های دانش بنیان
مطالب مرتبط
