صفحه نخستآخرین خبرهای کوتاهچالش بزرگ مهاجرت نخبگان و خسارت های جبران ناپذیر برای کشور و...

چالش بزرگ مهاجرت نخبگان و خسارت های جبران ناپذیر برای کشور و دولت مستاصل رییسی

 

در حالی که مهاجرت نخبگان از ایران همچنان یک چالش جدی برای کشور است و روز به روز بیشتر ایران را از سرمایه‌های انسانی خالی می‌کند، و قبلا دولت رییسی که حضورش در قدرت بیشترین فرار نخبگان را به همراه داشته است مدعی بود مهاجرت غیر معمول وجود ندارد و اکنون مجبور به اعتراف در این زمینه شده است. در همین زمینه دهقانی فیروزآبادی معاون علمی و فناوری ابراهیم رئیسی با اشاره به پایین بودن حقوق افراد متخصص در داخل ایران نسبت به کشورهای عربی، گفت گرچه مهندس یا استاد دانشگاهی که حدود ۱۰۰ میلیون تومان در ماه حقوق دریافت می‌کند می‌تواند زندگی خوبی در تهران داشته باشد، ولی همین فرد در کشور‌های عربی ۱۵ هزار دلار حقوق دریافت می‌کند یعنی ۷۵۰ میلیون تومان.
فیروزآبادی اظهار داشت اگر ملاک به این سمت برود که چقدر منابع داده شود و چقدر دولت به طور مستقیم حمایت کن که بچه‌ها در ایران بمانند قطعا اشتباه است.
وی افزود هرچقدر هم که دولت امکانات بدهد، دستش نسبت به کشور‌های همسایه بسته‌تر است.
دهقانی فیروزآبادی که این سخنان را در همایش ملی گفتگوی نخبگان بیان می‌کرد، با اشاره به این موضوع که با پول نمی‌توان نخبگان را نگه‌ داشت گفت دست دولت در ‌برابر کشورهای عربی بسته‌ است.
وی همچنین با اشاره به این که اگر نگاه‌ دولت این باشد که به نخبگان امکانات، وام، منابع و خانه بدهد شکست می‌خورد گفت، گرچه این نگاه، نگاه بدی نیست و اشکالی هم ندارد، ولی اگر قرار باشد دولت با این نگاه به نخبگان نگاه کند، به احتمال زیاد شکست می خورد.معاون رئیسی افزود اگر ملاک فقط این باشد که چقدر می شود به طرف پول داد، نه دولت می تواند و نه کار درستی نیست. امروز دیگر کسی نه تنها از مهاجرت احساس گناه نمی کند که حس خوشایندی دارد وی تصریح کرد خواسته نخبگان زمین بازی است، و‌ اظهار داشت باید به نخبگان زمین تاثیرگذاری داد تا بتوانند نقش آفرینی کند.
این در حالیست که دهقانی فیزوز آبادی توجه ندارد که بخاطر سیاستهای دولت رییسی هر کدام از شاخص‌های اقتصادی که بررسی شود، نه‌تنها ثبات نیست، بلکه مسیر معکوس دارد. نرخ بیکاری نخبگان و کارشناسان و صاحبان تخصص نیز بسیار نگران‌کننده است. و علاوه براین خود دولت رییسی در همه جا نخبگان را به حاشیه رانده است. در این میان دکتر بهرام عین اللهی وزیر بهداشت هم سعی کرد این موضوع را منحرف کند و گفت افزایش ظرفیت بزرگترین راهبرد برای جبران خروج پزشکان و پرستاران از کشور است وی افزود در حال حاضر سالی ۱۰ هزار پرستار جذب می کنیم و جذب متخصصین را به ۵ هزار و ۳۰۰ نفر رساندیم و همچنین تعداد نیروهای فوق تخصص و فلوشیپ را افزایش دادیم. و وقتی تربیت ما افزایش پیدا کند، دیگر دلهره ای ازخروج نداریم.
عین اللهی در پاسخ به این پرسش که طبق آمار، تعداد دقیق خروج پزشکان و پرستاران از کشور به چه مقداری رسیده است؟ گفت: آمار را از نظام پزشکی باید بگیرید.. دکتر محمد رئیس‌زاده، رئیس کل سازمان نظام پزشکی کشور نیز درخصوص آمار مهاجرت پزشکان و پرستاران از کشور، گفت: من از اینکه اعداد و ارقام برای مهاجرت پزشکان را اعلام کنم ابا دارم؛ زیرا سوءاستفاده می‌شود. وی افزود ما اخبار و آمار دقیقی در خصوص مهاجرت و سیر و شتاب آن را به مسئولان اعلام کردیم، تصمیماتی نیز گرفته و امیدواریم بتوانیم جلوی این پدیده را بگیریم.
بر خلاف نظر عین اللهی وی گفت خروج حتی یک نفر از اعضای جامعه پزشکی برای ما خسران است؛ زیرا به آن‌ها نیاز داریم. همچنین نیروهای ما بسیار کیفی هستند. به این دو دلیل نباید اجازه دهیم این افراد به این راحتی از کشور خارج شوند. ماندن هر کدام از این سرمایه‌ها در کشور نوید بزرگی برای مردم است که می‌توانند از خدمات این افراد استفاده کنند .
واقعیت این است که این سخنان سال‌هاست که گفته می‌شود و کارشناسان و تحلیلگران بارها بر ضرورت توجه به خواسته‌ها و نیازهای فنی و علمی نخبگان و ضرورت توجه دولت به این موضوع تاکید کرده‌اند. متخصصان و کارشناسان بارها بر ضرورت تامین امکاناتی که بتوانند به سهولت نیازهای پژوهشی و مطالعاتی خود را تامین کنند تاکید کرده‌اند و بارها گفته اند که با وجود همه محدودیت‌ها اگر امکانات پژوهشی و مطالعاتی برای آنها فراهم باشد، بخش عمده خواسته‌های آنها تامین شده است.
با این وصف مهم‌ترین چالش پژوهش و‌ نخبگان در ایران همین چالش مطالعاتی و پژوهشی است و دولت جمهوری اسلامی کمترین تلاشی برای تامین این خواسته متخصصان انجام نمی‌دهد.
از یکسو بسیاری از فعالیت‌های پژوهشی و‌مطالعاتی با کارشکنی دانشگاه‌ها و مراکز مطالعاتی متوقف می شوند و استادان و‌پژوهشگران امکان فعالیت مطالعاتی ندارند و‌از سوی دیگر حاکمیت با سلب خاموش امکانات از پژوهشگران برجسته و ایجاد فضای کار برای افراد کم توانی که به سیستم نزدیک هستند اما توان مطالعاتی و پژوهشی لازم را ندارند، روز به روز بیشتر به یاس مزمن پژوهشگران دامن میزنند. علاوه براین ماجراجویی در سیاست خارجی باعث شده که اینده کشور در ابهام قرار گیرد که این هم بر سرعت خروج نخبگان از کشور افزوده است .

مطالب مرتبط