در ادامهی اقدام دولت ابراهیم رئیسی در خصوص عدم تغییر ساعت کاری در فصل بهار و تابستان، دولت در اقدامی عجیب اقدام به تغییر ساعت کاری ادارات در فصل تابستان کرد و ساعات کاری در فصل تابستان را از ساعت ۸ صبح به ساعت ۶ بامداد تغییر داد تا در غیر کارشناسانه ترین اقدام ممکن اختلاف ساعت کاری بین ایران و دنیا را به بیش از ۳ ساعت افزایش دهد تا همزمان با شروع ساعت کاری در اروپا، ادارات و شرکتهای ایرانی به ساعات پایان کاری خود نزدیک شوند.
در این اقدام غیرکارشناسی که با عدم تغییر ساعتها در ایران هم همراه شده است، ساعت ۶ صبح که ساعت شروع کاری ایران است، در اروپا ساعت ۴:۳۰ دقیقه صبح است و ساعت ۹ صبح در اروپا که شروع ساعت کاری اروپا است، ساعت ۱۰:۳۰ صبح و نزدیک به پایان ساعات کار در ایران است و دو ساعت پس از آغاز کار در اروپا ادارات و سازمانها در ایران تعطیل میشوند.
این در حالی است که امکان چنین تغییر ساعتی برای شرکتهای خصوصی و بازرگانی وجود ندارد، ضمن اینکه اصناف هم امکان آغاز کار از ساعت ۶ صبح را ندارند و این اختلاف ساعت بین بخشهای مختلف کاری در کشور، که موجب میشود هر بخشی از کشور بدون نظم و ترتیب خاصی، و بدون پیشبینیهای لازم مدیریتی در یک ساعت متفاوت کار خود را شروع کند، طبیعی است که چالشها و مشکلات متعدد و شدیدی برای کشور ایجاد خواهد کرد.
به نظر میرسد که این تغییر ساعت کاری به منظور صرفهجویی در مصرف برق ایجاد شده است، اما به گفتهی کارشناسان این مدیریت مصرف به راحتی به واسطهی تغییر ساعتهای کاری قابل تحقق بود و نیازی به این که ساعت کاری ادارات و شرکتها و سازمانها به ساعت ۶ صبح انتقال یابد نبود.
علیاکبر محرابیان وزیر نیرو که این خبر را در همایش سراسری مدیران ارشد وزارت نیرو اعلام کرده است، گفته است ساعت کار ادارات در زمان اوج مصرف برق در تابستان امسال بر اساس مصوبه هیئت دولت ساعت کار ادارات از ۱۵ خرداد تا ۱۵ شهریور سالجاری، ۶ بامداد تا ۱۳ خواهد بود. وی همچنین اظهار داشت یک ساعت قبل از پایان کار ادارات دستگاههای سرمایشی خاموش خواهد شد. این به آن معناست که کارمندان ادارات مجبور خواهند بود که در ساعت ۱۲ تا ساعت ۱ که گرمترین ساعتهای روز هستند کار خود را در گرمای بالای ۴۰ درجه انجام دهند.
این لجبازی برای عدم تغییر در ساعتهای کاری که دولت ابراهیم رئیسی در انجام آن اصرار داشت جز ایجاد نابسامانی بیشتر در وضعیت کاری ادارات و ناهماهنگی بیشتر با جهان دستاورد و نتیجهی دیگری نخواهد داشت و با تغییر ساعتهای کاری عملا ساعتهای کاری مشترک ایران با جهان به حداقل میرسد. حکومت بخاطز مسایل شرعی حاضر نشد با تغییر فصل ساعت ها را تغییر دهد و اکنون در سرگیجه کامل قرار دهد.
