با افزایش اعتراضات مردم و تداوم تظاهرات حکومت با چالشهای زیادی در سیاست داخلی و خارجی روبرو شده است اکنون مقامات سابق حکومتی به بیان این چالشها پرداختند . مرتضی الویری، نماینده ادوار مجلس شورای اسلامی و شهر دار سابق تهران در گفتگو یی ضمن ارزیابی از برخورد دولت سیزدهم با معترضان گفت دولت صدای اصلاحطلبان و صدای معترضین موسوم به کف خیابانی را نشنید. مطالبی که دولتمردان بیان میکنند بیانگر این است که به هیچ وجه مطالبات مردم مورد توجه قرار نگرفته بنابراین طبیعتا این وضعیت میتواند نگرانیهای جدی را برای آینده کشور به بار آورد. وی افزود تداوم وضعیت شنیده نشدن صدای معترضان از طرف دولت طبیعتا میتواند آن سیر نزولی که در میزان مشارکت مردم در صحنههای انتخابات داشتیم را تشدید کند.. اگر این روند ادامه پیدا کند این وضعیت نیز تشدید خواهد شد و میزان مشارکت پیوسته کمتر شده و شکاف بین مردم و دولت افزایش پیدا خواهد کرد.
الویری در پاسخ به اینکه راهحلی برای افزایش مشارکت وجود دارد گفت راهحل این است که ما اشتباه را از همانجایی که آغاز شده تصحیح کنیم. این خطا از آنجا آغاز شد که بر مبنای یک برداشت غیرمردمی و غیردموکراتیک از قانون اساسی، شورای نگهبان به خودش اجازه داد در تایید صلاحیتها دخالت کند و مردم را وادار کرد به کسانی رای بدهند که شورای نگهبان بر مبنای سلیقه خودش از میان نامزدها دستچین کرده بود. و راهحل این است که این تفسیر غلط از قانون اساسی تصحیح شود و اگر ضرورت دارد حتی رفراندومی در این زمینه برگزار و از مردم پرسیده شود که آیا چنین برداشتی از قانون اساسی را میپذیرند یا نه. تا زمانی که با این روند عجیب و غریب افراد با صلاحیت و کاربلد را از سپهر مدیریتی و تقنینی کشور حذف کنند ما شاهد این نابسامانی خواهیم بود.
در این میان علی ماجدی، سفیر پیشین جمهوری اسلامی ایران در آلمان،برزیل و ژاپن نیز به بیان چالشهای حکومت در حوزه سیاست خارجی پرداخت وی گفت عواملی از جمله اعتراضات در ایران و سرنوشت مبهم گفتگوهای هستهای، سبب شد تا اتحادیه اروپا در ۱۴۰۱ به سمت تقابل تمامعیار با رژیم حاکم بر ایران گام بردارد. میگوید که اما بهباور برخی دیگر، علت اصلی این تقابل، جنگ اوکراین و ادعاها مبتنی بر همراهی و پشتیبانی تهران از مسکو است. او در مورد عواقب ادامه روندی که در پیش گرفته شده، به جمهوری اسلامی هشدار دادهاست. و گفت که ادامه چنین مسیری نفوذ دیپلماتیک جمهوری اسلامی ایران را با افولی شدیدتر از سال ۱۴۰۱ مواجه میکند.
وی مدعی شد جریان مخالفان رژیم در خارج از کشور، به اندازهای نیرومند نیست که برای خود مشروعیتبخشی ایجاد کند. ولی نباید این واقعیت را هم انکار کرد که اکنون اروپاییها و آمریکا روی این جریان اپوزیسیون بهعنوان گزینه آلترناتیو، حساب باز کردهاند.او گفت که تا پیش از این، کشورهای غربی هرگونه مشکل و چالش را با طرف ایرانی، مطرح میکردند، اما در سال ۱۴۰۱ این رفتار تغییر پیدا کرد. دعوتنشدن از نمایندگان رژیم حاکم بر ایران در نشست امنیتی مونیخ و پیشتر از آن در نشست داووس، را باید یک روند دید که در آن حذف و نادیدهگرفتن حاکمان ایران در مناسبات امنیتی، سیاسی، دیپلماتیک، اقتصادی و تجاری جهانی از سال ۱۴۰۱ کلید زده شدهاست. علی ماجدی با اشاره به اینکه چنین زنگ خطری نباید توسط حکومت ایران نادیده گرفتهشود،وی همچنین هشدار داد که این روند، بیتردید برای سال ۱۴۰۲ قابل به ادامهدادن نیست.
او گفت که تهران باید در سیاستها، رویکردها، تصمیمها، اقدامها و مواضع خود، هم در قبال پرونده هستهای، هم در قبال تهاجم روسیه به اوکراین و هم در نوع مناسبات داخل کشور، یک تجدیدنظر جدی را اعمال کند. او افزود اگر این رویه ادامه پیدا کند و تغییرات لازم شکل نگیرد، بهیقین در سال ۱۴۰۲ چالشی بزرگ را در حوزه اقتصادی، سیاسی و دیپلماتیک برای کشور در پی دارد.او یادآور شد روابط سازنده آلمانیها با ایران بهقدری بود که حتی در برهههایی فرانسه و انگلستان را هم مجاب به همراهی با خود میکردند. اما امروز برلین تندتر از پاریس و لندن به تهران حمله میکند.
وی با اشاره به اینکه قبلا با امید نوریپور، رئیس کنونی حزب سبز در این کشور، تماس و دیدارهایی فراوان داشت و او در زمان دولت حسن روحانی به ایران سفر کرد، گفت که اکنون آقای نوریپور به موتور محرک اقدامات دولت اولاف شولتس و آنالنا بائربوک، بهضد رژیم حاکم بر ایران مبدل شده است.
به نظرمیرسد موج جدیئی از انتقادات از روشهای دولت رییسی و تبعات جدی ان برای حکومت در میان مجریان سابق حکومتی ایجاد شده و نشانگر ان است که بسیاری نشانه های این تغییر گسترده و پیش رو را دارند مطرح میکنند اما حکومت و خامنه ای همچنان به تبعات این تغییرات و هشدارها بی تفاوت است و انهارا نادیده گرفته است.
