ناتوانی رییسی در اداره کشور و نیز ارایه لایحه بودجه به گونه ای است که حتی صدای اصولگرایان را دراورده است. حسینعلی حاجیدلیگانی، عضو کمیسیون برنامه و بودجۀ مجلس شورای اسلامی ایران، در سخنانی بودجه را ناامید کننده خواند و گفت نمیتواند مشکلات اولویتدار کشور حل کند. و برای سه مشکل اصلی کشور در حال حاضر، یعنی ایجاد ثبات اقتصادی، کاهش تورم و گرانی و همچنین کاهش فقر و فاصله طبقاتی چارهاندیشی نکرده است.
وی همچنین لایحۀ بودجۀ پیشنهادی دولت را در تضاد با اهداف برنامۀ توسعۀ کشور یعنی تأمین امنیت غذایی و تولید حداقل نود درصد کالاهای اساسی در داخل کشوردانسته است. این لایحه به گفتۀ نمایندۀ مجلس اسلامی هیچ تمهیدی برای مدیریت یکپارچۀ منابع آب کشور، افزایش حداکثری تولید نفت خام و گاز طبیعی در میادین مشترک، عدالت در پرداخت، ثبات اقتصادی در سطح عمومی قیمتها از جمله نرخ ارز و همچنین تکرقمی کردن نرخ تورم نیندیشیده است.
با این حال به گفتۀ حاجیدلیگانی در لایحۀ بودجۀ سال آینده درآمدهای مالیاتی دولت با ۵۹ درصد افزایش نسبت به سال گذشته به ۷۰۰ هزار میلیارد تومان رسیده است، در حالی که منابع در نظر گرفته شده از محل فروش نفت غیرقابل تحقق به نظر می رسند و قیمت .بهای نفت در بودجۀ سال آینده را ۸۵ دلار در بشکه غیرواقع بینانه و غیرقابل تحقق دانسته است.
همچنین حسن پیرهادی نایب رئیس فراکسیون انقلاب مجلس شورای اسلامی گفت که با پیشبینی تداوم وضع موجود یعنی استمرار روند نرخ رشد اقتصادی پایین و نرخ تورم بالا، کاهش نرخ فقر در ایران دور از انتظار است.
وی گفت که نرخ فقر در این کشور از سال ۸۵ تا سال ۱۴۰۰ شیب صعودی داشته است و در هر سه مقیاس متوسط کشوری، روستایی و شهری رشد بیش از ۲۰ درصدی فقر رقم خورده است.به گفته این نماینده مجلس، در این سالها نرخ فقر متوسط کشور به ۳۰ درصد و نرخ فقر شهری ۲۹ درصد رشد داشته است.
پیرهادی همچنین درباره بودجه دولت ابراهیم رئیسی گفت که با این لایحه نرخ تورم در سال اینده همچنان بالای ۴۰ درصد خواهد بود.
محسن رنانی، عضو هیئت علمی گروه اقتصاد دانشگاه اصفهان، اخیراً در نامهای به مرکز پژوهش های مجلس تدوین برنامۀ توسعۀ هفتم در وضعیت سیاسی-اقتصادی کشور را اقدامی بیهوده خوانده و گفته است وقتی هیچچیز در کشور سر جایش نیست و بیثباتی در همۀ حوزهها موج میزند و چشمانداز باثباتی در برابر کشور نیست و هیچ قصد افقگشایی هم وجود ندارد و وقتی تقریباً میتوان پیشبینی کرد که ما در ماههای آینده هم با اعتراضات سیاسی و اجتماعی جدید روبهرو هستیم و هم با درهمریزیهای شدید اقتصادی، در چنین شرایطی برنامه توسعه نوشتن چه مفهومی دارد.
این وضعیت نشاندهنده وضعیت وخیم کشور است به گونه ای که با این وضعیت بعید است دولت رییسی بتواند سال اینده را سپری کند و حکومت با جالشهای بنیادی مواجه خواهد شد.
