برخی کارشناسان معتقدند ممکن است فشارهایی که از طریق جامعه، رسانه و اعتراضات خیابانی به حاکمیت وارد شده و عملا به حاکمیت هشدار داده است که امکان فروپاشی سیاسی و اجتماعی برای حاکمیت محتمل است، ممکن است در بخشهایی از حاکمیت به تغییراتی در رویکردها و عملکردها منجر شود.
نصرالله پژمانفر رئیس کمیسیون اصل نود مجلس شورای اسلامی و یکی از فعالان سیاسی اصولگرا، با بیان این موضوع که موضوع اعتراض جزء حقوق مسلم مردم محسوب میشود گفته است براساس قانون اساسی، این حق باید به رسمیت شناخته شود.
وی تصریح کرد طبیعی است اگر بستر و مسیر درستی برای اعتراضات به حق مردم وجود نداشته باشد، این امکان وجود دارد که در برخی موارد، اعتراضات و مطالبات مردم به اغتشاش تبدیل شود و خواستههای اصلی مردم به انحراف کشیده شود.
پژمانفر تاکید کرده است که به همین دلیل و برای جلوگیری از این انحراف، باید در این زمینه قانون مشخصی وجود داشته باشد تا مرز بین اغتشاش و اعتراض مشخص شود.
این نماینده اصولگرای مجلس شورای اسلامی که وابسته به جبههی پایداری است، گفته است باید فضاهای مشخصی برای اعتراضات به ویژه در دانشگاهها و دیگر فضاهای عمومی ایجاد شود. وی تصریح کرده است که نوجوانان دهه هشتادی مسیر خوبی را در این زمینه آغاز کردهاند.
پژمانفر با انتقاد از کسانی که گروه سنی دههی هشتادی را متهم به اغتشاش کردهاند، گفته است که نوجوانان این دهه بسیار رک هستند و به دلیل دارا بودن روحیه حریت و آزادگی، به دنبال شفافیت هستند و ملاحظه کاری نمیکنند.
این اولین بار است که فردی از مقامهای ارشد جمهوری اسلامی و وابسته به گروههای تندروی نظام، به ویژه وابسته به پایداری که تندروترین گروه در نظام سیاسی جمهوری اسلامی ایران هم هست، فعالیت و اعتراضات دههی هشتادیها را به رسمیت میشناسد و تاکید میکند که آنها مسیر درستی را برای بر سر عقل آوردن حاکمیت انتخاب کردهاند.
هرچند که ده هشتادیها و دیگر معترضان از برسر عقل آوردن این حکومت گذشتهاند و هدفی جز عبور از این نظام فاسد را ندارند.
گرچه مشخص هم نیست که وی که جزو تندروترین افراد نظام جمهوری اسلامی ایران است، با چه انگیزهای این اظهارات را بیان کرده است.
رئیس کمیسیون اصل نود مجلس همچنین در این خصوص گفته است بعضی از ملاحظهکاریها و ندادن تذکرات جدی به مسئولان باعث آسیب به کشور شده است، که بنظر میرسد نوجوانان دهه هشتادی میتوانند این مسیر را اصلاح کنند.
این اظهارات در حالی عنوان میشود که بدون درنظر گرفتن این ملاحظات، جمهوری اسلامی با بیرحمی تمام تعدادی از متهمان اعتراضات اخیر و شرکتکنندههای اعتراضات خیابانی را به اعدام محکوم کرده و یکی از آنها را به جرم زخمی کردن یکی از افراد نیروی انتظامی در خیابان ستارخان تهران، صبح روز پنج شنبه اعدام کرده است. گرچه این اظهارات از طرف پژمانفر مطرح شده و وی بر ضرورت توجه به روحیات مطالبهگرانهی دههی هشتادیها تاکید کرده است، جمهوری اسلامی حداقل ۱۵ نفر از این افراد را به جرم کشتن یک نفر از نیروی انتظامی به اعدام محکوم کرده است. محاکمهی سریع این افراد، صدور سریع حکم این افراد بیش از هرچیز به گفتهی کارشناسان، نشاندهندهی این است که جمهوری اسلامی ایران و دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران در صدد آن است که با اعدام هرچه سریعتر این افراد، به اندازهی کافی برای مردم ایران و معترضان وحشت و رعب ایجاد کند و آدمها را به خانهها بازگرداند. گرچه بسیاری از تحلیلگران و ناظران اعتقاد دارند که اعدامها و اعمال خشونت بیشتر حاکمیت علیه مردم، بیش از آنکه مردم را بترساند، خشم عمومی بیشتر تولید میکند و مردم با خشم بیشتر به خیابان و اعتراض میکشاند.
به گفتهی تحلیلگران، جمهوری اسلامی با هر اعمال خشونت سازمانیافتهای، تعداد بیشتری بر معترضان خشمگین خود میافزایدو به روزهای پایانی خود نزدیکتر میشود.
