در ادامهی واکنشهای جامعهی جهانی در خصوص نادیده گرفتن حقوق بشر در ایران، که واکنشهایی را از طرف امریکا علیه ایران به دنبال داشته است و منجر به افزایش تحریمهای حقوق بشری ایران شده است، و نیز جلسه غیررسمی شورای امنیت رسیدگی به سرکوب اعتراضات مردم که در ان اکثر کشورهای عضو شورای امنیت علیه سرکوب معترضین سخن گفتند. امیرسعید ایروانی سفیر و نماینده دائم ایران در سازمان ملل در واکنش در یک نشست خبری که آن را به زبان انگلیسی بسیار ضعیف و نادرست ایراد کرد، آن را کارزار عملیات روانی، فریب و نفاق آشکار دانست.وی با بیان اینکه آمریکا هرگز نگران حقوق بشر در ایران نبوده، مدعی شد امریکا همواره از حقوق بشر به عنوان یک ابزار سوءاستفاده کرده است.
سعید ایروانی ضمن بیان این موضوع که جمهوری اسلامی ایران به دنبال راه حل برای مشکلات داخلی خود است، همزمان تاکید کرد که حق آزادی بیان و تجمع مسالمت آمیز از سوی قانون اساسی ایران به رسمیت شناخته شده است.
وی همچنین نشست غیررسمی درباره اعتراضات ایران را ناشی از سرکردگی واشنگتن دانست و اظهار داشت موضوع حمایت امریکا از حقوق بشر در ایران با وجودی که امریکا گستردهترین صدمات را از ناحیهی تحریمها بر ایرانیان وارد کرده است، شبیه طنز است.
ایروانی موضوع جلسهی سازمان ملل برای رسیدگی به مسائل ایران را بطور روشن دخالت در امور داخلی یک دولت حاکم دانست و اظهار داشت این اقدام نقض آشکار منشور ملل متحد و حقوق بینالملل از زمانی که نظم حقوقی بینالمللی پایه گذاری شد، است. وی از جامعه بینالمللی خواست به اصول حاکمیت ملی و عدم مداخله در امور امور داخلی دولتها احترام بگذارد.
به گفتهی کارشناسان و تحلیلگران، اظهارات ایروانی در صورتی میتوانست درست باشد که برگزار کنندهی این جلسه، یک کشور واحد خارجی میبود. اما به گفتهی ناظران این جلسه در شرایطی برگزار شده است که شورای امنیت سازمان ملل میزبان این جلسه است و در عین حال مردم ایران هیچ راهی برای دفاع از خود در مقابل حکومتی که توجهی به تامین حقوق اولیهی آنها ندارد، پیدا نکردهاند.
اظهارات ایروانی در خصوص قدرتمندی نیروهای انتظامی در حالی عنوان میشود که به گفتهی بسیاری از ناظران و تحلیلگران، نیروهای انتظامی جمهوری اسلامی ایران مانند دورههای قبلی تمایل چندانی به سرکوب معترضان ندارند. ناحق بودن موضع جمهوری اسلامی در مقابله با مردم معترض که به دلیل ناامیدی از تمامی روشهای تغییر مسالمتآمیز حکومت به خیابان آمدهاند، از جمله دلایلی است که به گفتهی تحلیلگران، نیروهای انتظامی را در مقابله با مردم مردد کرده است و موجب شده تا جمهوری اسلامی برای تامین نیروی سرکوبگر موردنیاز خود، دست به دامن نیروهای بازنشسته و همچنین افراد قسمخوردهی نظام شود.
مقامهای جمهوری اسلامی ایران همواره مدعی به رسمیت شناخته شده اعتراضات در جمهوری اسلامی ایران هستند، اما واقعیت این است که نه تنها اعتراضات به رسیمت شناخته نمی شوند بلکه همواره به سخت ترین شکل سرکوب شدهاند.
بر خلاف ادعاهای ایروانی در خصوص برخورد مسالمتآمیز با معترضان، این معترضان از اولین روز درگیری اغتشاشگر نامیده شدهاند و از همان نخستین روز مرگ مهسا امینی دستگیری و ضرب و شتم معترضان آغاز شده است. طی ۵۰ روز اعتراضات در سراسر ایران نیز، خشونتها علیه معترضان در خیابان همچنان ادامه داشته است و به کشته شدن نوجوانان و جوانانی که برای اعتراض به خیابان آمده بودند منجر شده یا آنکه صدمات جبران ناپذیر جسمی برای آنها به دنبال داشته است.
واکنش ایران به جلسه غیر رسمی شورای امنیت رسیدگی به سرکوب اعتراضات مردم
مطالب مرتبط
