این بیست نهمین برنامه `یکی بود، یکی نبود` است: این هفته با شعر سیمین بانو بهبهانی آغاز میکنم که در هر واژه و کلامش آیینه است از تاریخ زندگی ما ملت، و ناصر ملک مطیعی و ماجرای فیلم بازی کردنش بعد از ۳۱ سال که هم خوشحال کنند است و هم نگران کننده. و از دوبله سینمای ایران شرح حال علی کسمایی پدر دوبلاز ایران و سر آخر از بنان این صدای ماندگار موسیقی ایرانی که خانهاش را ویران کردند. و سر میزنیم به گورستان ظهیر الدوله که شاید تنها موزهای از بزرگان ادبی، سیاسی و هنری همهٔ این زمانها بوده، موزهای نه برای زندگان…






دورود جناب Masoud Asadolahi هنرمند نازنین شما قا بل ستایش هستید کاش دوباره شرایط اماده شود تا شما خلاقیت های خود را نشان دهید تبریک برای صفحه شما
درود به شما,آقای اسداللهی من یکی از شنوندگان
خاموش اما دائمی شما هستم و البته ارادتمند شما,اول برنامه امروزتون فراموش
کردید طرفدارانتون در ایرانو درسته
که الان در ایران نزدیک صبحه, اما بدونید کسانی هستند که هر ساعتی برنامه
داشته باشید با شما هستند,علاقه من به شما بیشتر بخاطر یکرنگی شماست که
متاسفانه در جامعه امروز ایران خیلی کم پیدا میشه. ببخشید مزاحم شدم
موفق و پیروز باشید
فرشاد از جزیره کیش
با سلام خدمت شما آقای اسدالهی
من از دوران جوانی قبل از انقلاب دوستدار برنامه های تلوزیونی شما بودم و حال نیز از برنامه یکی بود و یکی نبود شما لذت میبرم .
شخصیت و طرز صحبت واجرای برنامه شما بسیار دلنشین است و انسان را جذب میکند.
سلامت و پایدار باشید. دوستدار شما بیژن دیلمقانیان متولد سال ۱۳۳۰ ساکن سوئد
سلام آقای اسدالهی
همین الان تکرار برنامه شما رو دیدم که گفتین به سایت سر بزنید! خیلی خوشحالم که دیگه برنامه های شما رو از دست نمیدم به خاطر نبودن پای تلویزیون! برنامه شما رو خیلی دوست دارم. به کارتون ادامه بدید با قدرت.واقعا که سایت متحول شده.چون قبلا سر زده بودم و با ناامیدی خارج شده بودم به خاطر نبودن ارشیو.
ممنون و موفق باشید.
محسن از ایران
درود بر شما
من به شخصه از این برنامه چیزى میگیرم به نام حس دوستى و هم کلامى.
درسته که فقط شما صحبت میکنى و ما میشنویم ولى پایان برنامه حالتى که دارم اینه که گویا من هم حرف دلمو زدم و با یک دوست هم کلام شدم. از اون قشنگ تر اینه که من فکر میکنم شما حرفى که من و جامعمون لازم داریم بشنویم رو هم میزنى اونهم با بیانِ شیرینِ صادقانه و صمیمى و دوستانتون. اون هم تو این روزگارى که بى ادبى و انحراف از فرهنگ باب شده و بلا نسبت وقتى دوستى احساس صمیمیت میکنه هنگام حرف زدنش به نشان صمیمیت فحاشى میکنه :)))))
خلاصه که تو این روزگار که دوستى و همکلامى و ادب و فرهنگ، و به خصوص صداقت در بیان به ندرت کنار هم دیده میشوند، برنامه شما براى من حکم ملاقات هفتگى با یک دوست ارزشمند رو داره و به شدت دلدادهء یکى بود یکى نبود گفتناتونم.
تنتون سلامت و دلتون شاد
ک ا”پروانه” هستم سى ساله از تهران
بسیار دیدنی
تا شقایق هست زندگی بایدکرد
با احترام فراوان به تو که کار بلد تر از همه خودت هستی . در مورد همه کس و همه چیز کاملا” عادلانه و به جا صحبت میکنی .هر بار که برنامه ات را می بینم خیلی لذت می برم اما واقا” این برنامه یکی از جامع ترین و جذاب ترین و زیبا ترین برنامه ات بود. در مورد ملک مطیعی هم من هم نگران هستم که ای کاش خودش را خراب نکند.امیدوارم وقت برنامه ات بیشتر شود. خیلی دوستت داریم . مثل همیشه موفق باشی.
سلام.
باتبریک و تشکراز آقای نوری زاده بخاطرانتخاب استاد بزرگی چون شما برای همکاری بااین تلویزیون.
مسعودجان وقتی تورا میبینم یاد خاطرات نوجوانی وجوانیم وفیلمهایت و…می افتم.وقتی صحبت میکنی چونان آگاهانه ،زیبا ،متین واستادانه صحبت میکنی که دلم نمیخواهد برنامه ات تمام شود.پایدار باشی
jafar.taheri.96@facebook.com
درود بر شما آقای اسدالهی من نویسنده خوبی نسیتم ولی یک جمله می خواهم بنویسم و آن هم أین جمله : مثل همیشه إزچهره شما دنیایی إز شخصیت ، متانت ، إستادی می بارد پاینده باشید همیشه
بابا یه نفر هم پیدا بشه یک انتقادکی به این جناب مسعود خان بکنه .
نظرات بسته است