در میان هیاهوی اخبار، موضوعی که بسیار مورد کم توجهی قرار گرفت مرگ روزانه ۴۸ تهرانی بر اثر آلودگی هوا بود که عباس شاهسونی رئیس گروه سلامت هوا و تغییر اقلیم وزارت بهداشت از آن خبر داد.
این مقام دولتی با اشاره به این که ۱۳.۹ درصد از مرگهای طبیعی در ایران منتسب به آلودگی هوا است، گفت: شهر تهران رتبه ۱۹ را از نظر غلظت ذرات معلق بین پایتخت کشورهای جهان دارد.
به گفته شاهسونی میانگین غلظت ذرات معلق در کشور ۳۸ میکروگرم است که بیش از ۷ برابر بالاتر از استاندارد سازمان جهانی بهداشت و بیش از ۳ برابر استاندارد مصوب جمهوری اسلامی است.
در سال های اخیر آلودگی هوا، تهران را همواره هدف قرار داده و سلامت بسیاری از پایتخت نشینان را به مخاطره انداخته است.
بسیاری از شهروندان که به امید استنشاق هوای پاک پس از بارندگی های روزهای اخیر ریه های خود را پر کردند و با اعتماد به مسوولان که گفته اند آلودگی هوا از وضعیت ناپاک خارج شده است خود را در معرض هجوم انواع آلاینده ها قرار می دهند و حال باید به دلیل آلودگی هوا با مرگ دست و پنجه نرم کنند.
دولتمردان اما بدون توجه به وضعیت سلامت شهروندان متهمان گوناگونی نظیر عملکرد مسوولان سابق در ارائه سوخت غیر استاندارد را در خصوص آلودگی کلان شهر تهران معرفی می کنند. این در حالی است که بسیاری از کشورها برای کاهش آثار آلودگی هوا بر محیط زیست اقدامات مختلفی انجام داده اند و برای میزان انتشار آلایندههای خودروها و صنایع محدودیتهایی را نیز اعمال کردهاند.
چندی پیش محمد صادق حسنوند پژوهشگر محیط زیست در گفتگو با همشهری اعلام کرد که از ۴۵ تا ۵۰ هزار مرگِ منتسب به آلودگی هوا در کل کشور که سالانه رخ میدهد، ۷۰۰ تا ۱۰۰۰ مورد مربوط به کودکان زیر ۵ سال است. در واقع از هر ۱۰ مرگ کودکان، یک مورد مربوط به آلودگی هوا است.
مطابق آیین نامه قانون هوای پاک، وزارت بهداشت وظیفه دارد تا هر سال آمار دقیق مرگ و میر ناشی از آلودگی هوا را منتشر کند اما با این وجود مقامات مسوول همواره با دستکاری در آمار و با دادن وعده های واهی بدون دادن راهکاری این معضل را نادیده گرفته اند.
سال گذشته و در پی هشدار بسیاری از فعالان محیط زیست در خصوص افزایش آلاینده ها و آلودگی مداوم هوا در تهران، ابراهیم رییسی رییس دولت سیزدهم تنها با یک نامه به سازمان محیط زیست و وزارت خارجه ماموریت داد تا راهکارهای کشورهای خارجی را بررسی کنند و با همکاری برخی کشورها این معضل را برطرف کنند. موضوعی که تاکنون مسکوت ماند.
بر طبق برنامه جامع کاهش آلودگی هوا که در سال ۷۹ در راستای برنامه ۵ ساله راهبردهای کاهش آلودگی هوای کلانشهرها تهیه شد، تولید خودرو های استاندارد، خروج خودروهای فرسوده، بهبود سیستم حملونقل عمومی بهویژه ریلی، ارتقای کیفیت سوخت، معاینه فنی سالانه و مستمر خودروها، مدیریت ترافیک و آگاه سازی عمومی مهم ترین راهکارهای حل بحران آلودگی هوا هستند. راه کارهایی که اگرچه همگان بدان واقفند اما به نظر می رسد با گذشت ۲۰ سال تا اجرایی شدن راه زیادی در پیش دارد و باید دید مسوولان جمهوری اسلامی در حل این معضل چه اقداماتی را در پیش خواهند گرفت؟
مرگ روزانه ۴۸ تهرانی بر اثر آلودگی هوا
مطالب مرتبط
