پیام ویدیویی اخیر شاهزاده رضا پهلوی که بامداد سهشنبه ۳۰ دی منتشر شد، تنها یک موضعگیری سیاسی مقطعی نیست، بلکه بازتابدهندهی مرحلهای تازه در گفتمان مبارزه با جمهوری اسلامی است؛ مرحلهای که در آن، خطاب مستقیم به رأس قدرت، همزمان با فراخوان آشکار به آمادگی اجتماعی و بازگشت به خیابان، به شکلی بیسابقه در هم تنیده شده است. تأکید بر «فتح تهران» در این پیام، آگاهانه و معنادار است و به یکی از مهمترین نقاط عطف تاریخ معاصر ایران، یعنی رویداد فتح تهران در سال ۱۲۸۸ خورشیدی بازمیگردد؛ زمانی که نیروهای مشروطهخواه از شمال و جنوب غرب کشور با پیشروی به پایتخت، به دوره «استبداد صغیر» پایان دادند، محمدعلیشاه قاجار را از قدرت خلع کردند و مشروطه را احیا نمودند.
ارجاع به این واقعه تاریخی، پیام روشنی در خود دارد: تغییرات بنیادین در ایران، پیشتر نیز با اتکا به اراده جمعی، اتحاد نیروهای اجتماعی و ایستادگی در برابر استبداد رقم خورده و بار دیگر نیز میتواند تکرار شود. در چنین بستری، پیام شاهزاده رضا پهلوی همزمان واجد دو بُعد است؛ از یک سو، هشدار و اعلام پاسخگویی تاریخی برای عاملان سرکوب و کشتار، و از سوی دیگر، فراخوانی مستقیم به مردم برای آمادگی، اتحاد و تداوم نبرد تا بازپسگیری ایران.
مشروح پیام شاهزاده رضا پهلوی بدین شرح است:
خطاب من به علی خامنهای، رهبر رژیم اشغالگر ایران است.
تو یک جنایتکار ضدایرانی هستی.
نه شرافت داری، نه انسانیت.
دستانت به خون دهها هزار ایرانی آغشته است.
به خون کودکان، جوانان، بیگناهان.
تو، رژیمت و تمام مزدورانات، برای هر قطره خونی که ریختهاید، پاسخ خواهید داد.
بدون استثنا.
ما نه میبخشیم، نه فراموش میکنیم و نه عقب مینشینیم.
همانگونه که جنایتکاران نازی در نورنبرگ محاکمه و مجازات شدند، تو و همدستانت نیز محاکمه و مجازات خواهید شد.
در دادگاه ملت ایران.
پایان تو رسوایی است، ننگ ابدی.
هیچ جنایتی بیپاسخ نمیماند.
نام تو ثبت شده است.
نام تمام آمران، عاملان و همدستانت.
راه فراری نیست.
جایی برای پنهان شدن نخواهید داشت.
قاتلان مردم ایران هیچ مصونیتی نخواهند داشت.
و شما ملت بزرگ ایران.
فرزندان شجاعم.
خواهران و برادران داغدار اما استوارم.
شما تنها نیستید.
ایستادگی شما تاریخ را تغییر داده است.
شما در خط مقدم آزادی ایستادهاید.
و ما از همیشه به پایان این رژیم نزدیکتریم.
این رژیم ترک برداشته است.
قدرتش فرسوده شده.
سقوطش آغاز شده است.
به خودتان ایمان داشته باشید.
به اتحادتان، به شجاعتتان، به بزرگیتان.
این رژیم دیگر نمیتواند ملت بیدار و برخاسته ما را خاموش کند.
نمیتواند ترس را بر ایران حاکم کند.
این رژیم از شما و قدرتتان میترسد.
ما اجازه نمیدهیم اندوهمان به ناامیدی تبدیل شود.
هممیهنانم، سوگ از دست دادن بهترین فرزندان ایران سنگین است.
اما ما این سوگ را به خشم آگاهانه و ارادهای شکستناپذیر تبدیل میکنیم.
علیه خامنهای و همه عاملان داخلی و خارجیاش.
آماده باشید.
لحظه بازگشت به خیابان فرا خواهد رسید.
گستردهتر، قدرتمندتر، مصممتر از همیشه.
برای فتح تهران، برای بازپسگیری ایران.
ادامه این نبرد تا پیروزی نهایی.
نه فقط یک وظیفه ملی.
که عهدی است با جانباختگان راه آزادی و خون پاکشان.
نامشان فراموش نخواهد شد.
نه در تاریخ، نه در حافظه ملی، نه در قلب ما.
آن روز دور نیست.
روزی که با هم جشن بازپسگیری ایران را میگیریم.
و با سربلندی میگوییم: ایستادیم، جنگیدیم و پیروز شدیم.
پایان.
پاینده ایران.
این پیام مقتدرانه، فراتر از یک سخنرانی سیاسی، در واقع یک «منشور ایستادگی» و فراخوانی برای بازپسگیری کرامت انسانی ملت ایران است. تکیه بر مفاهیمی همچون عدالتخواهی در دادگاه ملت و یادآوری سرنوشت جنایتکاران تاریخ، نشاندهنده ارادهای شکستناپذیر برای پایان دادن به دوران اشغالگری و استبداد است. این پیام با ترسیم شکافهای عمیق در بدنه قدرت رژیم و تأکید بر نزدیکی به لحظه پیروزی، روحی تازه در کالبد مبارزات مدنی میدمد و اندوه ملی را به خشم آگاهانه و سازمانیافته تبدیل میکند. محوریت بخشیدن به «اتحاد» و «شجاعت» مردم به عنوان کلید اصلی فتح تهران، نویدبخش طلوع ایرانی آزاد است که در آن نام جانباختگان راه آزادی، تا همیشه در قلب حافظه ملی زنده خواهد ماند.
